نذر بزرگِ من کوچک
هر محرم بحث دوگانه شور و شعور حسینی بالا می‌گیرد. دو قطبی که مقابل هم نیست و به دو بال برای عروج می‌ماند. اگر برای نذری‌دادن هم چنین جدولی وجود داشته باشد، یک طرف جدول نذر قیمه‌‌‌های هیاتی، چای روضه سربند یا رقیه و...است و طرف دیگر کتاب‌هدیه‌دادن و ویژه‌نامه چاپ‌کردن و... .
کارهایی که خیلی هزینه‌بردار است. اما برای نوجوان‌هایی که دست‌شان از اسکناس خالی است هم راه‌هایی وجود دارد. در این صفحه فوت‌وفن، نذری‌هایی را گذاشته‌ایم که هم به جیب‌مان بیاید و هم به نسل‌مان. نذری‌های نوجوانانه‌ای که راهی برای تاثیر‌گذاشتن روی شور و شعور این روزها و آدم‌هایش است.
بچه‌ها را جمع کن، قصه بخوان
آخرین بارکی به روضه‌های خانگی رفته‌ای؟ دقت کرده‌ای که وقت روضه‌خواندن، بعضی بچه‌ها چقدر نق می‌زنند و بزرگ‌ترها هم به آنها چشم‌غره می‌روند؟ احتمالا توهم تصویر کودک شش‌ساله‌ای جلوی چشمت آمد که داردچادرمادرش رامی‌کشدوپشت سرهم می‌پرسد که کی می‌رویم خانه؟ مادر هم با اعصاب‌خردی چادرش را از دست بچه می‌کشد و تلفن همراهش را به او باج می‌دهد تا ساکت شود. یک نذر پرزحمت ولی بزرگ وخاطره‌انگیز، این است که کوچولوهارادریک اتاق جمع کنی وبرایشان قصه بخوانی. کتاب‌داستان‌هایی از تاریخ کربلا. یا مدادرنگی برایشان تدارک ببینی و کمک‌شان کنی تا برگه‌های چاپ‌شده از داستان‌های کربلا را رنگ‌آمیزی کنند. وقت سینه‌زنی هم همه با هم بروند پیش خانواده‌ها و سینه بزنند و پذیرایی شوند. فکرش را بکن! هم مادرها با خیال آسوده یک دل سیر روضه گوش می‌دهند و هم کوچک‌ترها خاطره بهتری از مجلس امام‌حسین(ع) در ذهن‌شان می‌ماند. معرفت کسب می‌کنند و بازی می‌کنند و تو هم در ثواب حسینی‌شدن این نسل، شریک خواهی بود.
کتاب دعاها را ببر تعمیر کن
نمی‌دانم خانه شما در کجای ایران است؛ اما اگر مسجد محله شماهم مثل من، ازآن مساجدمعروف شهرنبوده و کوچک‌تر است، احتمالا دیده‌اید که کتاب‌های دعای قدیمی کهنه و آسیب‌دیده است. تصویر خوبی نیست وقتی کسی می‌خواهد یک مفاتیح بردارد و زیارت عاشورا بخواند، جلد کتاب از صفحه‌‌ها جدا شود و روی زمین بیفتد. چرا نذر نمی‌کنیم که تا محرم سال آینده، هر ماه از خادم یکی از مساجد شهر، اجازه بگیریم و با چسب و قیچی و مقوا کتاب‌های دعا را تعمیر کنیم؟ برگه‌های پاره‌شده را چسب بزنیم. برای کتاب‌هایی که جلد ندارد، با مقوا جلد بگذاریم و در آخر همه را مرتب، توی قفسه بچینیم. چه کاری از این زیباتر که حواس‌مان به کارهای روی‌زمین‌مانده‌ای باشد که کسی حواسش به آنها نیست و پشت گوش‌شان می‌اندازد. چقدر خوب است که بچه‌شیعه تلاش کند هرچه در توان دارد را بگذارد تا مساجد آرمانی‌تر شود. این کار شاید فقط یک ساعت از زمان ببرد اما تجربه دعاخواندن در مسجد را برای کلی آدم مطلوب‌تر می‌کند و شما را نیز در ثواب‌شان شریک.
کتاب بخوان، استوری بساز
شما هم هرسال برای محرم هزار تا برنامه می‌ریزیدامامیان کارهای ریزودرشت، کمترحواس‌تان هست که چقدر از قیام امام‌حسین(ع) می‌دانید؟ شده با خودتان قرار بگذارید که در مورد عاشورا کتاب بخوانید اما پشت گوش انداخته باشید؟ کتاب‌خواندن، خودش یک نذر خوب است. نذری که برکتش تا همیشه با ماست. با خود قرار بگذارید هرشب وقتی از هیات برمی‌گردید، قبل از خواب، چند صفحه از یک کتاب را بخوانید. قسمت‌های مهمش را هایلایت کرده و از آنها عکس بگیرید و استوری کنید. می‌توانید با آنها عکس‌نوشته هم بسازید. چه نذری از این زیباتر که هم خودتان را رشد بدهید وهم دست دیگران را بگیرید. هم حواس‌تان به اصلاح تفکر خودتان باشد و هم آن چند نفر دنبال‌کنندگان فضای مجازی‌تان. خیلی مهم است که در عموم، چه تصویری از عزادار ائمه نشان می‌دهیم. خیلی مهم است که در کنار عکس سینه‌زنی‌ها و بین‌الحرمین، عقایدمان را فریاد بزنیم و نشان دهیم که پشت این مناسک، یک جهان اید‌ئولوژی نهفته. هیات‌رفتن فقط یک عمل نیست؛ یک سبک زندگی است.
فاطمه پورابراهیم - نوجوانهبچهها را جمع کن، قصه بخوان
آخرین بارکی به روضه‌های خانگی رفته‌ای؟ دقت کرده‌ای که وقت روضه‌خواندن، بعضی بچه‌ها چقدر نق می‌زنند و بزرگ‌ترها هم به آنها چشم‌غره می‌روند؟ احتمالا توهم تصویر کودک شش‌ساله‌ای جلوی چشمت آمد که داردچادرمادرش رامی‌کشدوپشت سرهم می‌پرسد که کی می‌رویم خانه؟ مادر هم با اعصاب‌خردی چادرش را از دست بچه می‌کشد و تلفن همراهش را به او باج می‌دهد تا ساکت شود. یک نذر پرزحمت ولی بزرگ وخاطره‌انگیز، این است که کوچولوهارادریک اتاق جمع کنی وبرایشان قصه بخوانی. کتاب‌داستان‌هایی از تاریخ کربلا. یا مدادرنگی برایشان تدارک ببینی و کمک‌شان کنی تا برگه‌های چاپ‌شده از داستان‌های کربلا را رنگ‌آمیزی کنند. وقت سینه‌زنی هم همه با هم بروند پیش خانواده‌ها و سینه بزنند و پذیرایی شوند. فکرش را بکن! هم مادرها با خیال آسوده یک دل سیر روضه گوش می‌دهند و هم کوچک‌ترها خاطره بهتری از مجلس امام‌حسین(ع) در ذهن‌شان می‌ماند. معرفت کسب می‌کنند و بازی می‌کنند و تو هم در ثواب حسینی‌شدن این نسل، شریک خواهی بود.
کتاب دعاها را ببر تعمیر کن
نمی‌دانم خانه شما در کجای ایران است؛ اما اگر مسجد محله شماهم مثل من، ازآن مساجدمعروف شهرنبوده و کوچک‌تر است، احتمالا دیده‌اید که کتاب‌های دعای قدیمی کهنه و آسیب‌دیده است. تصویر خوبی نیست وقتی کسی می‌خواهد یک مفاتیح بردارد و زیارت عاشورا بخواند، جلد کتاب از صفحه‌‌ها جدا شود و روی زمین بیفتد. چرا نذر نمی‌کنیم که تا محرم سال آینده، هر ماه از خادم یکی از مساجد شهر، اجازه بگیریم و با چسب و قیچی و مقوا کتاب‌های دعا را تعمیر کنیم؟ برگه‌های پاره‌شده را چسب بزنیم. برای کتاب‌هایی که جلد ندارد، با مقوا جلد بگذاریم و در آخر همه را مرتب، توی قفسه بچینیم. چه کاری از این زیباتر که حواس‌مان به کارهای روی‌زمین‌مانده‌ای باشد که کسی حواسش به آنها نیست و پشت گوش‌شان می‌اندازد. چقدر خوب است که بچه‌شیعه تلاش کند هرچه در توان دارد را بگذارد تا مساجد آرمانی‌تر شود. این کار شاید فقط یک ساعت از زمان ببرد اما تجربه دعاخواندن در مسجد را برای کلی آدم مطلوب‌تر می‌کند و شما را نیز در ثواب‌شان شریک.
کتاب بخوان، استوری بساز
شما هم هرسال برای محرم هزار تا برنامه می‌ریزیدامامیان کارهای ریزودرشت، کمترحواس‌تان هست که چقدر از قیام امام‌حسین(ع) می‌دانید؟ شده با خودتان قرار بگذارید که در مورد عاشورا کتاب بخوانید اما پشت گوش انداخته باشید؟ کتاب‌خواندن، خودش یک نذر خوب است. نذری که برکتش تا همیشه با ماست. با خود قرار بگذارید هرشب وقتی از هیات برمی‌گردید، قبل از خواب، چند صفحه از یک کتاب را بخوانید. قسمت‌های مهمش را هایلایت کرده و از آنها عکس بگیرید و استوری کنید. می‌توانید با آنها عکس‌نوشته هم بسازید. چه نذری از این زیباتر که هم خودتان را رشد بدهید وهم دست دیگران را بگیرید. هم حواس‌تان به اصلاح تفکر خودتان باشد و هم آن چند نفر دنبال‌کنندگان فضای مجازی‌تان. خیلی مهم است که در عموم، چه تصویری از عزادار ائمه نشان می‌دهیم. خیلی مهم است که در کنار عکس سینه‌زنی‌ها و بین‌الحرمین، عقایدمان را فریاد بزنیم و نشان دهیم که پشت این مناسک، یک جهان اید‌ئولوژی نهفته. هیات‌رفتن فقط یک عمل نیست؛ یک سبک زندگی است.
