تلگرافی از یکی بازیگران آن زمان را در دفتر او خواندم که نوشته بود اگر من در این فیلم بازی نکنم، در هیچ فیلم دیگری از این دفتر بازی نخواهم کرد. خیلی به من برخورد و به آقای تقوایی گفتم من در این فیلم بازی نمی‌کنم. او به من گفت یا صادق‌کرده را تو بازی می‌کنی یا من در آنجا این فیلم را نمی‌سازم. هنوز جامعه سینمایی رک بودن مرا نمی‌پذیرد چرا که ما متعلق به دورانی هستیم که احترام‌ها هنوز برقرار بود. تا زمانی که آقای تقوایی نمی‌نشست، ما نمی‌نشستیم. او در این مصاحبه به برخی آثارش اشاره‌هایی می‌کند، از‌جمله به فیلم سفر سنگ که آن را یک شناسنامه برای خود دانسته است. وی گفت: درسی که من از مسعود کیمیایی در سینما و بازیگری آموختم این بود که صحنه اول فیلم که کری‌خوانی است، در‌نمی‌آمد. کیمیایی گفت: سعید گام‌هایت را بلند بردار. گام‌های من ریز بود و برای همین این صحنه در‌نمی‌آمد؛ این یعنی کارگردانی که صحنه را می‌شناسد. کارگردان‌های خوب آن زمان کم بودند و آنهایی که بودند، نعمت بودند و من با همه‌شان کار کرده‌ام.