«جغد» ترسناک اردنی علیه دولتی‌های فاسد
دومین ساخته سینمایی زید ابوحمدان به نام «جغد» که به‌تازگی در لوکیشن‌های مختلف این کشور عربی جلوی دوربین رفته، قرار است رقابتی تنگاتنگ با بلاک‌باسترهای آمریکایی وفرانسوی داشته باشدکه به‌دنبال کسب دست بالا درجدول گیشه نمایش سینماهای این کشور هستند.
جغد با حال‌و‌هوای اجتماعی و دلهره‌آور خود، نقبی به دنیای زیرزمینی کشورهای عرب می‌زند تا به دفاع از حقوق ازدست رفته زنان جامعه عرب بپردازد. راکین سعد نقش شخصیت اصلی این درام پرتنش را به عهده دارد. او بعد از بازی در فیلم‌های موفق و تحسین‌شده‌ای همچون «قاتل غزه» و «مدرسه الروابی برای دخترها»شهرت فراوانی در اردن و بقیه کشورهای عرب‌زبان خاورمیانه و حوزه خلیج‌فارس پیدا کرده و ابوحمدان امیدوار است حضور او در نقش محوری فیلمش، کمک کند تا جغد در سطح وسیع‌تری در کل منطقه دیده‌شود.ابوحمدان از کار جدیدش به عنوان یک درام پرخرج و گران‌قیمت دلهره‌آور نام می‌برد که داستان آن بهانه‌ای است تا نگاهی انتقادآمیز به سیاست‌های غلط و ارتجاعی رهبران تعدادی از کشورهای عرب داشته باشد که ثروت ملی کشورهای خود را به‌جای عمران و آبادی و سعادت ملت‌های منطقه، حیف و میل کرده و برای خود یک زندگی اشرافی دست و پا کرده‌اند.
در داستان جغد، دنیای زیرزمینی زنانی به نمایش گذاشته می‌شود که احساس می‌کنند با چاقوکشی می‌توانند حقوق پایمال شده خود را از جامعه پس بگیرند. شخصیت اصلی فیلم که در کودکی یتیم شده، حالا در بزرگسالی به دنبال آن است که حق خود را در سطح کوچه و خیابان بگیرد، اما جامعه مردسالار اردن اجازه و امکان چنین چیزی را به این زن و دوستان همفکرش نمی‌دهد و همچون سدی بزرگ در مقابل آنها ایستادگی می‌کند. خط اصلی داستان فیلم، به مقابله دو طرف برای کسب موفقیت می‌پردازد.
رسانه‌های محلی ازابوحمدان به‌عنوان یک فیلمساز تازه‌نفس وخلاق نام می‌برند که دوربینش رابه دل جامعه و کوچه و بازار کشور برده و با نوع داستان‌هایی که انتخاب می‌کند،مسیری خلاف مسیر سیاست‌های رسمی حکومتی در پیش گرفته است. آنها همچنین به آشنایی کامل اوبه فرهنگ عمومی وکوچه وخیابان اردن اشاره کرده وآن رارمز موفقیت اولین ساخته سینمایی‌اش «دختران عبدالرحمان» می‌دانند. این فیلمساز در مصاحبه‌ای گفته وظیفه اجتماعی خود می‌داند که راوی داستان‌های توده مردم در مقابل تبلیغات رسمی و پروپاگاندایی دولتی باشد.این فیلمساز جوان دررابطه با کار جدیدش می‌گوید:«سینما در خاورمیانه تنها برای سرگرمی و وقت گذرانی تماشاگران نیست. فیلم‌هایی که ما درکشورهای خود می‌سازیم، درکنارعنصر سرگرمی حتما باید حرفی برای گفتن داشته باشند و انعکاسی ازشرایط روز جامعه ومسائل ومشکلات آن باشند.به همین خاطر،هنرمندان وظیفه‌ای اجتماعی به دوش دارند و باید نسبت به این موضوع حساس باشند.من هم زمانی که می‌خواهم فیلمی راجلوی دوربین ببرم،کاملا به این مسأله فکرمی‌کنم و در ذهنم براساس آن، فیلمنامه را آماده کار می‌کنم.»
کیکاوس زیاری | گروه فرهنگ و هنر
در داستان جغد، دنیای زیرزمینی زنانی به نمایش گذاشته می‌شود که احساس می‌کنند با چاقوکشی می‌توانند حقوق پایمال شده خود را از جامعه پس بگیرند. شخصیت اصلی فیلم که در کودکی یتیم شده، حالا در بزرگسالی به دنبال آن است که حق خود را در سطح کوچه و خیابان بگیرد، اما جامعه مردسالار اردن اجازه و امکان چنین چیزی را به این زن و دوستان همفکرش نمی‌دهد و همچون سدی بزرگ در مقابل آنها ایستادگی می‌کند. خط اصلی داستان فیلم، به مقابله دو طرف برای کسب موفقیت می‌پردازد.
رسانه‌های محلی ازابوحمدان به‌عنوان یک فیلمساز تازه‌نفس وخلاق نام می‌برند که دوربینش رابه دل جامعه و کوچه و بازار کشور برده و با نوع داستان‌هایی که انتخاب می‌کند،مسیری خلاف مسیر سیاست‌های رسمی حکومتی در پیش گرفته است. آنها همچنین به آشنایی کامل اوبه فرهنگ عمومی وکوچه وخیابان اردن اشاره کرده وآن رارمز موفقیت اولین ساخته سینمایی‌اش «دختران عبدالرحمان» می‌دانند. این فیلمساز در مصاحبه‌ای گفته وظیفه اجتماعی خود می‌داند که راوی داستان‌های توده مردم در مقابل تبلیغات رسمی و پروپاگاندایی دولتی باشد.این فیلمساز جوان دررابطه با کار جدیدش می‌گوید:«سینما در خاورمیانه تنها برای سرگرمی و وقت گذرانی تماشاگران نیست. فیلم‌هایی که ما درکشورهای خود می‌سازیم، درکنارعنصر سرگرمی حتما باید حرفی برای گفتن داشته باشند و انعکاسی ازشرایط روز جامعه ومسائل ومشکلات آن باشند.به همین خاطر،هنرمندان وظیفه‌ای اجتماعی به دوش دارند و باید نسبت به این موضوع حساس باشند.من هم زمانی که می‌خواهم فیلمی راجلوی دوربین ببرم،کاملا به این مسأله فکرمی‌کنم و در ذهنم براساس آن، فیلمنامه را آماده کار می‌کنم.»
کیکاوس زیاری | گروه فرهنگ و هنر
