احساس حقارت در دوران کودکی ریشه دارد و تمام جنبه‌های زندگی فرد را در بزرگسالی تحت‌تاثیر قرار می‌دهد. خودکم‌بین ارزش‌های درونی خود را باور ندارد و برای پرکردن این خلأ به‌دنبال ارزش‌ها و ملاک‌های بیرونی است و خود را با دیگران مقایسه می‌کند و همواره در معرض الگوهای متفاوت و جدید است. این افراد باورها و نظرات منفی‌ای نسبت به خود دارند و خود را به‌طرز خشونت‌باری سرزنش می‌کنند. از جمله عواملی که به ایجاد حقارت‌های فردی می‌شود می‌توان به تجربیات بد کودکی، تنبیه‌ و غفلت پدر و مادر، سوءاستفاده جنسی، انتظارات غیر واقع‌بینانه والدین، رفتارهای نامناسب گروه همسالان و متفاوت‌بودن با آنها، عدم‌دریافت محبت و دوست‌داشتنی بودن، مورد‌غفلت واقع‌شدن، کمبود تجربه‌های مثبت، تحسین بی‌رویه، تبعیض و محرومیت اجتماعی، نقص‌های جسمی اشاره کرد. برای کمک به افراد خود‌کم‌بین از آنها حمایت کنید و نقاط‌مثبت و قدرتمند آنها را متذکر شوید و سعی داشته باشید او را به سمت مراقبت شخصی و احساسی سالم ترغیب و حل مسأله را با او تمرین و کمک کنید از زوایای دیگر به مشکلات نگاه کند و آنها را شخصی نکند . اگر عزت‌نفس پایینی دارید برای بهبود حالتان، سبک زندگی خود را تغییر دهید. وضعیت ظاهری یا محل زندگی خود را تغییر دهید یا با تغییر دیدگاه خود از فشار قضاوت دیگران رها شوید. خلاقیت داشته باشید، سعی کنید به مشکلات یا رنج‌های خود متفاوت نگاه کنید تا بتوانید احساس و رفتار متفاوتی را تجربه کنید. خودآگاهی‌تان را بالا ببرید، گاهی لازم است نوع تعاملتان را تغییر دهید و  دادن احساس خوب و گرفتن آن را ایجاد و اهداف زندگی‌تان را مشخص کنید. تحریف‌های شناختی و افکار منفی خود را شناسایی و تفکر مثبت را جایگزین تفکر غیرمفید کنید. خودتان را دوست داشته باشید و با خود مهربان باشید. بیش از حد موقعیت‌ها را تجزیه و تحلیل نکنید. به خودتان زمان دهید تا کم‌کم احساس خود‌کم‌بینی در وجودتان از بین برود.

معصومه صبور  -  کارشناس مشاوره