شوخی‌هایمان دل نمی‌شكند
حسین كلهر را پیش از هر چیز به عنوان یك طنزپرداز می‌شناسیم؛ كسی كه هم سابقه نگارش متون طنز و هم اجرای استندآپ كمدی را در كارنامه دارد و با این حال اجرای این برنامه تلویزیونی صبحگاهی، برای او اتفاقی تازه است. كلهر با اشاره به ویژگی‌های اجرایش در سلام صبح بخیر به جام‌جم می‌گوید: من اصولا جدی بودن را بلد نیستم و در این برنامه هم از من خواسته شد كه خودم باشم. البته مواردی هست كه در آن می‌توان طنز را به كار گرفت. برخی اخبار تلخ هستند و اگر اول صبح به صورت جدی گفته شوند، روحیه مردم خراب می‌شود. برای مثال هفته پیش بررسی كردیم با توجه به حقوق كنونی كارگران، هزار سال طول می‌كشد تا بتوانند خانه بخرند. در نتیجه این خبر را در قالبی طنز بیان كردیم تا تلخی‌اش گرفته شود. در مواردی هم اخباری هستند كه به ذاته جذاب هستند و ما هم در قالب كمدی، جذاب بودنشان را دوچندان می‌كنیم. به طور كلی باید این‌طور گفت كه طنز برای انتقال مفاهیم و كمدی برای سرگرمی است.
كلهر اضافه می‌كند: البته مواردی هم هست كه داشتن نگاه كمدی یا طنز نسبت به آنها باعث می‌شود حق مطلبشان ادا نشده یا به شأن مردم توهین شود؛ در این شرایط اصلا به سراغ طنز نمی‌رویم و لحنمان كاملا جدی است.
این مجری به محدودیت‌های طنز در تلویزیون هم اشاره كرده و تصریح می‌كند: ممكن است خیلی‌ها فكر كنند دست ما برای شوخی كردن در تلویزیون زیادی بسته است؛ اما واقعیت این است كه ما به جز اصل نظام و دین، در دیگر موارد محدودیتی برای شوخی نمی‌بینیم. حفظ احترام و شأن مردم هم زیرمجموعه همان اصل نظام است یا این‌كه شوخی‌های جنسی نمی‌كنیم، به این خاطر است كه می‌خواهیم به شأن مردم احترام بگذاریم.
او می‌افزاید: به عنوان كسی كه مدت‌هاست در تلویزیون طنز می‌نویسم و حتی با كتاب طنز خندوانه همكاری داشتم، باید بگویم محدودیت‌ها در هر رسانه‌ای بالاخره وجود دارد. مثلا در رسانه‌های آلمان اگر اسم هیتلر را بیاوری، به شدت با تو برخورد می‌شود. ضمن این‌كه اول صبح مخاطبان مختلفی از رده‌های سنی گوناگون با برنامه همراه می‌شوند؛ پس باید هم رعایت سنشان را بكنیم و هم حواسمان باشد كه خنداندن عده‌ای، به معنای آزردن بقیه نباشد. در نتیجه تنها محدودیتمان این است كه می‌خواهیم هیچ دلی را نشكنیم.
او در اشاره به برخوردهایش با مهمان‌های مختلف برنامه هم می‌گوید: مخاطبان تلویزیون ما آگاه هستند و از همان لحظه اول گفت‌وگو می‌فهمند كه من احترام مهمانم را دارم یا نه. به همین خاطر اگر من به كسی قلبا احترام نگذارم، حتی اگر كلام محترمانه داشته باشم هم مخاطب متوجه سردی‌ام خواهد شد.
كلهر اضافه می‌كند: البته مواردی هم هست كه داشتن نگاه كمدی یا طنز نسبت به آنها باعث می‌شود حق مطلبشان ادا نشده یا به شأن مردم توهین شود؛ در این شرایط اصلا به سراغ طنز نمی‌رویم و لحنمان كاملا جدی است.
این مجری به محدودیت‌های طنز در تلویزیون هم اشاره كرده و تصریح می‌كند: ممكن است خیلی‌ها فكر كنند دست ما برای شوخی كردن در تلویزیون زیادی بسته است؛ اما واقعیت این است كه ما به جز اصل نظام و دین، در دیگر موارد محدودیتی برای شوخی نمی‌بینیم. حفظ احترام و شأن مردم هم زیرمجموعه همان اصل نظام است یا این‌كه شوخی‌های جنسی نمی‌كنیم، به این خاطر است كه می‌خواهیم به شأن مردم احترام بگذاریم.
او می‌افزاید: به عنوان كسی كه مدت‌هاست در تلویزیون طنز می‌نویسم و حتی با كتاب طنز خندوانه همكاری داشتم، باید بگویم محدودیت‌ها در هر رسانه‌ای بالاخره وجود دارد. مثلا در رسانه‌های آلمان اگر اسم هیتلر را بیاوری، به شدت با تو برخورد می‌شود. ضمن این‌كه اول صبح مخاطبان مختلفی از رده‌های سنی گوناگون با برنامه همراه می‌شوند؛ پس باید هم رعایت سنشان را بكنیم و هم حواسمان باشد كه خنداندن عده‌ای، به معنای آزردن بقیه نباشد. در نتیجه تنها محدودیتمان این است كه می‌خواهیم هیچ دلی را نشكنیم.
او در اشاره به برخوردهایش با مهمان‌های مختلف برنامه هم می‌گوید: مخاطبان تلویزیون ما آگاه هستند و از همان لحظه اول گفت‌وگو می‌فهمند كه من احترام مهمانم را دارم یا نه. به همین خاطر اگر من به كسی قلبا احترام نگذارم، حتی اگر كلام محترمانه داشته باشم هم مخاطب متوجه سردی‌ام خواهد شد.
