متأسفانه در دنیایی که پول و قدرت حکومت می‌کنند پیچ قواعد حقوق بین‌الملل هم در دستان صاحبان پول و قدرت است و هر نوع بخواهند می‌چرخانند. در دنیای امروز به تناسب رسیدیم در ظلم و جور و زشتی‌ها.فیلم منتشر شده از آواز خواندن و شادی نخست‌وزیر کودک‌کش رژیم اشغالگر قدس در کنار تصویر دختر 10ساله‌ای که لبخند شیرینش با هزار امید به زندگی زیر خاک دفن شد در کنار هم نشان می‌دهد در دنیای امروز، پیشرفت تکنولوژی، سازمان‌های بین‌المللی دولتی و مردم‌نهاد با اساسنامه‌های دراز و طویل در راستای خدمت به بشریت و بلندگوهای پر از فریاد خدمت به مدرنیته صرفا ویترینی زیبا هستند و در پس پرده جز دکانداری به کار دیگری مشغول نیستند. سازمان‌های بین‌المللی نیز در اینجا عامدانه چشمان خود را روی این جنایات تمام‌عیار و آشکار بسته‌اند تا به نوعی شریک جرم نسل‌کشی غزه تلقی شوند. روشنفکران هر‌کدام در آخوری سر فرو برده و تا زمانی که منافع حزب‌شان در خطر نباشد نسبت به هر جنایتی تغافل می‌کنند. بزرگی می‌گفت در ایام قدیم و فصل زمستان گوسفندان را به آخور می‌بردند که از سرما نمیرند و شرط انسانیت این است که اگر از سرما هم مردیم به آخور کسی نرویم.بد و خوب در قرن ما با منافع تیمی در هم آمیخته شده و هرجا خدشه‌ای بر آن وارد شود صدایمان دنیا را فرامی‌گیرد. وقتی آن‌قدر با سهولت نخست‌وزیر جنایتکار اسرائیل با نقض حقوق بشر و قواعد جنگی دست به آدمکشی می‌زند و جایی نیست که برخورد مقتضی صورت گیرد و روشنفکران در تاریکی آخورهایشان در برابر کودک‌کشی سکوت می‌کنند باید بدانیم قرن، قرن مرگ انسانیت است.