با رشد کودک، آنها شروع می‌‌کنند به امتحان‌کردن سطح محدودیت‌‌هایشان که به وسیله والدین یا مراقبین و بزرگ‌ترها اعمال شده‌اند. دروغ‌گفتن می‌‌تواند راهی برای‌شان باشد تا بفهمند چقدر می‌توانند از آن محدودیت‌ها تخطی کنند و میزان واکنش دریافتی از سوی والدین چقدر خواهد بود. معمولا کودکان از سنین دو‌سالگی صحبت‌کردن را می‌‌آموزند، از سن چهار‌سالگی به‌بعد هم می‌توانند واقعیت را از دروغ تشخیص بدهند. کودکان به دلیل عدم آگاهی و شناخت کامل شرایط، ممکن است گاهی دروغ بگویند. در سنین پنج تا هشت‌ سالگی، کودکان به‌طور معمول بیشتر دروغ می‌گویند. به‌خصوص دروغ‌‌هایی در رابطه با مدرسه و تکالیف مربوط به مدرسه. وقتی متوجه دروغگویی در کودک‌‌تان شدید، ناراحت، عصبانی، مضطرب یا مستاصل نباشید. کودکانی که احساس اضطراب یا استرس دارند از آن به‌عنوان مکانیسم مواجهه استفاده می‌کنند. خیلی‌وقت‌ها مساله ساده‌تر از چیزی است که فکر می‌کنید. لازم نیست خودتان را به‌خاطر شنیدن این دروغ از فرزندتان سرزنش کنید. این موارد در تربیت هر کودکی پیش می‌‌آید و لزوما شما مقصر نیستید.