خلاقیت‌های جبهه
نجات بلدوزرها
جنگ تحمیلی هشت‌ساله علیه ایران، عرصه جنگی نامتقارن بود که یک‌طرف آن رزمندگان ایرانی و طرف دیگر آن، ارتشی تا بن دندان مسلحی بود که توسط قدرت‌ها پشتیبانی مالی و تسلیحاتی می‌شد؛ ضمن این‌که تحریم‌ها و فشارهای مالی، مانع از تأمین تسلیحات، قطعات و اقلام مورد نیاز جنگ می‌شد؛ بنابراین رزمندگان گاهی برای مقابله با دشمن، از روش‌های ابداعی و درعین‌حال ساده استفاده می‌کردند.
استقرار یک بلدوزر در نزدیکی دشمن برای پرت کردن حواس آن از دیگر بلدوزرها، یکی از ابداعات و ابتکارات رزمندگان اسلام در جبهه‌ها بود که چگونگی آن در کتاب «فرهنگ جبهه» چنین روایت شده است: «فرمانده مهندسی رزمی جهاد تهران، آقای «علی قلی» در عملیات میمک، در ارتفاع گرکنی متوجه آتش سنگین دشمن روی دستگاه‌های مهندسی شد. او از مجموع دستگاه‌های موجود، یک دستگاه بولدوزر را حدود هزار متر دورتر از بقیه قرار داد و بیل و جنگک (ریپر) آن را روی زمین فشار داد و دستگاه را از زمین بلند کرد. سپس دنده آن را زد. دشمن تمام توجهش به آن قسمت جلب شد و پس از آن، از دستگاه‌های دیگر غافل شدند و به این ترتیب، هم کار انجام شد و هم ماشین‌آلات سالم ماندند».
