منوچهر شاهسواری دبیر «فیلم فجر ۴۳» شد
تفکیک بدون تحقیق
ظهر روز پنجشنبه بود که رئیس جدید سازمان سینمایی پس ازآن‌که خودجانشین محمدخزاعی شد،طی حکمی منوچهر شاهسواری را به‌عنوان دبیر چهل‌و‌سومین جشنواره فیلم فجر منصوب کرد تا جانشین خزاعی که از چند ماه پیش دبیرخانه این جشنواره را مدیریت می‌کرد،شود.
در این حکم رائد فریدزاده،رئیس سازمان سینمایی، منوچهر شاهسواری رابه‌عنوان دبیر چهل‌و‌سومین جشنواره فیلم فجر منصوب کرد و در حکم او آورده است: «امید است با بهره‌گیری از همکاری و هم‌فکری اهالی فرهیخته سینما، تمامی صنوف سینمایی و تجارب ارزشمند گذشته و در راستای سیاست‌های کلان دولت چهاردهم در حوزه فرهنگ، برای تحقق وفاق ملی، در برگزاری جشنواره موفق باشید.»
شاهسواری که از تهیه‌کنندگان باسابقه سینماست که فیلم‌هایی از‌جمله، «مزار شریف»، «ماه و خورشید» و سریال‌های مختلفی هم چون «در پناه تو»، «جستجوگران» و «سلام آقای مدیر» را در کارنامه دارد در زمینه مدیریت نیز سابقه زیادی دارد. او در سال۱۳۷۷به همراه احمد‌رضا درویش، تقی علیقلی‌زاده ومحمود بهمن‌پور،مؤسسه فرهنگ تماشا را تأسیس کرد و سال‌ها به‌عنوان مدیرعامل خانه سینما، قائم‌مقام خانه سینما، عضو شورای اتحادیه تهیه‌کنندگان و توزیع‌کنندگان فیلم ایران، رئیس شورای مرکزی اتحادیه، رئیس شورای صنفی نمایش و نماینده خانه سینما در شورای صدور پروانه ساخت هم حضور داشته که این سابقه می‌تواند نوید برپایی جشنواره‌ای باشکوه در دوره چهل‌و‌سوم را بدهد.
رفت و برگشت بدون توضیح
اما موضوعی که در ادامه این حکم و همراه با اعلام دبیر جشنواره از سوی رئیس سازمان سینمایی مطرح شد حتی معرفی دبیر این جشنواره را هم به حاشیه راند؛ زیرا همراه با اعلام خبر دبیری فریدزاده به تفکیک بخش ملی از بخش بین‌الملل اشاره داشته: «شایان ذکر این‌که نظر به اهمیت و نقش ویژه سینما در پیشبرد دیپلماسی فرهنگی وعمومی جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور و حضور جشنواره بین‌المللی فیلم فجر درمیان۱۴جشنواره برتررقابتی عضو اتحادیه بین‌المللی انجمن تهیه‌کنندگان فیلم، بخش بین‌الملل این رویداد به‌صورت جداگانه در زمان مورد توافق با اتحادیه مزبور برگزار خواهد شد.بدون شک این تفکیک به یک‌باره صورت گرفته و هنوز برای اهالی سینما مشخص نشده چرا یک دهه پیش بخش بین‌الملل از جشنواره فجر جدا شد و دوباره در سه سال اخیر با جشنواره فجر ادغام شده است.نبود شناخت از ظرفیت‌های سینمایی کشور، نبود زیرساخت‌های برپایی یک جشنواره مستقل سینمایی بین‌المللی، کم‌توجهی به موضوع راهبردی فیلمسازی مشترک با کشورهای ایران فرهنگی و همسایگان، نبود ساز‌و‌کار برای صدور گفتمان انقلاب و مقاومت با آثار سینمایی و... از‌جمله موضوعاتی است که باید در تحلیل جداسازی بخش ملی و بین‌المللی در گفت‌وگو باکارشناسان، سینماگران و اهالی رسانه مورد بررسی قرار گیرد و با مرور گذشته این رویدادهای سینمایی، بهترین تصمیم گرفته شود تا از هدررفتن بودجه جلوگیری شود. آنچه که در این جداسازی عیان است رویکردهای سیاسی به برپایی این جشنواره سینمایی بوده زیرا با نگاهی سیاسی، بخش بین‌الملل و ملی جدا شد و با همین نگاه سیاسی دوباره ادغام شدند و باز هم با این نگاه سیاسی قرار است از هم تفکیک شوند.
شاهسواری که از تهیه‌کنندگان باسابقه سینماست که فیلم‌هایی از‌جمله، «مزار شریف»، «ماه و خورشید» و سریال‌های مختلفی هم چون «در پناه تو»، «جستجوگران» و «سلام آقای مدیر» را در کارنامه دارد در زمینه مدیریت نیز سابقه زیادی دارد. او در سال۱۳۷۷به همراه احمد‌رضا درویش، تقی علیقلی‌زاده ومحمود بهمن‌پور،مؤسسه فرهنگ تماشا را تأسیس کرد و سال‌ها به‌عنوان مدیرعامل خانه سینما، قائم‌مقام خانه سینما، عضو شورای اتحادیه تهیه‌کنندگان و توزیع‌کنندگان فیلم ایران، رئیس شورای مرکزی اتحادیه، رئیس شورای صنفی نمایش و نماینده خانه سینما در شورای صدور پروانه ساخت هم حضور داشته که این سابقه می‌تواند نوید برپایی جشنواره‌ای باشکوه در دوره چهل‌و‌سوم را بدهد.
رفت و برگشت بدون توضیح
اما موضوعی که در ادامه این حکم و همراه با اعلام دبیر جشنواره از سوی رئیس سازمان سینمایی مطرح شد حتی معرفی دبیر این جشنواره را هم به حاشیه راند؛ زیرا همراه با اعلام خبر دبیری فریدزاده به تفکیک بخش ملی از بخش بین‌الملل اشاره داشته: «شایان ذکر این‌که نظر به اهمیت و نقش ویژه سینما در پیشبرد دیپلماسی فرهنگی وعمومی جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور و حضور جشنواره بین‌المللی فیلم فجر درمیان۱۴جشنواره برتررقابتی عضو اتحادیه بین‌المللی انجمن تهیه‌کنندگان فیلم، بخش بین‌الملل این رویداد به‌صورت جداگانه در زمان مورد توافق با اتحادیه مزبور برگزار خواهد شد.بدون شک این تفکیک به یک‌باره صورت گرفته و هنوز برای اهالی سینما مشخص نشده چرا یک دهه پیش بخش بین‌الملل از جشنواره فجر جدا شد و دوباره در سه سال اخیر با جشنواره فجر ادغام شده است.نبود شناخت از ظرفیت‌های سینمایی کشور، نبود زیرساخت‌های برپایی یک جشنواره مستقل سینمایی بین‌المللی، کم‌توجهی به موضوع راهبردی فیلمسازی مشترک با کشورهای ایران فرهنگی و همسایگان، نبود ساز‌و‌کار برای صدور گفتمان انقلاب و مقاومت با آثار سینمایی و... از‌جمله موضوعاتی است که باید در تحلیل جداسازی بخش ملی و بین‌المللی در گفت‌وگو باکارشناسان، سینماگران و اهالی رسانه مورد بررسی قرار گیرد و با مرور گذشته این رویدادهای سینمایی، بهترین تصمیم گرفته شود تا از هدررفتن بودجه جلوگیری شود. آنچه که در این جداسازی عیان است رویکردهای سیاسی به برپایی این جشنواره سینمایی بوده زیرا با نگاهی سیاسی، بخش بین‌الملل و ملی جدا شد و با همین نگاه سیاسی دوباره ادغام شدند و باز هم با این نگاه سیاسی قرار است از هم تفکیک شوند.
