به گزارش خبرنگار جام‌جم، ساعت یک بامداد جمعه نوزدهم اسفند سال1401پسرجوانی با پلیس۱۱۰‌ تهران تماس گرفت‌ واز مرگ‌ مادر‌ ۳۸ ساله‌اش خبر داد.در ادامه ماموران کلانتری ۱۳۵ آزادی به محل قتل در کوی بیمه رفتند. جسد روی تخت افتاده بود. بالای سر او بسته‌های خالی قرص بود و آثار خراشیدگی روی بینی‌اش قرار داشت و ساعاتی از مرگش می‌گذشت. در تحقیقات همچنین معلوم شد، پدر و مادر پسر ۱۸ساله‌ از هم جدا شده‌اند.این مرگ مشکوک به ‌بازپرس کشیک قتل دادسرای جنایی تهران‌ گزارش شد و او و تیم جنایی پلیس در محل حاضر شدند. تحقیقات نشان می‌داد آن زن براثر خفگی به قتل رسیده‌ است. یکی از زنان همسایه در تحقیقات پلیسی گفت‌: بعد از ظهر پنجشنبه صدای کمک‌خواهی شنیدم که بعد قطع شد‌. در ادامه پسرجوانی را دستپاچه‌ در حال خارج شدن ازساختمان دیدم که تتوی برند آدیداس‌ برپشت گردنش داشت.همچنین با تحقیق دوباره از پسر مقتول معلوم شد پسر خاله مادرش‌ به نام بهروز چنین تتویی دارد‌. او به عنوان متهم به قتل تحت تعقیب قرارگرفت تا این‌که وقتی همه راه‌ها را روی خود بسته دید‌، به کلانتری آزادی رفت و تسلیم شد. متهم در بازجویی اولیه گفت‌: معتادم و آن روز با دختر خاله‌ام‌ دعوا کردم و چون شیشه مصرف کرده بودم او را با دستانم خفه‌ کردم و دو گوشی از آنجا سرقت کردم و متواری شدم‌. بهروز همچنین بعد از جلسه بازجویی به خبرنگاران گفت: چند مرتبه بابت سرقت و زورگیری گوشی به زندان افتادم و یک سال است آزاد شده‌ام. شش سال است که گل، شیشه، هروئین و دارو و هر چه که دستم می‌آید مصرف می‌کنم. شغلم رویه‌کوبی مبل است. ‌بابت اختلاف با خانواده‌ام در ‌کارگاه می‌ماندم یا گاهی به خانه دختر خاله‌ام می‌رفتم. بعد از ظهر پنجشنبه شیشه مصرف کردم وبه خانه‌اش رفتم تا اموالی که آنجا مخفی کرده بودم را بردارم. از سویی دلم برای خانواده‌ام تنگ شده بود و می‌خواستم اوباآنها حرف بزند وما راآشتی دهد.هرچه در خانه‌اش جست‌و‌جو کردم اموالم را پیدا نکردم. از او پرس‌و‌جوکردم که گفت چنین وسایلی ندیده است.سرش درد می‌کرد و قرص خورد تا بخوابد‌. از من خواست بروم و یک روز دیگر با خانواده‌ام حرف می‌زند.چون شیشه‌ مصرف کرده بودم عصبانی شدم و او فریاد زد‌ تا بروم. او را سمت تخت انداختم‌. کمک خواست که با دستانم دهانش را گرفتم و فشار دادم تا فوت شد. پوکه‌های قرص خالی را بالای سرش گذاشتم تا فکر کنند خودکشی کرده است‌. دو گوشی را برداشتم و فرار کردم. در خیابان پرسه می‌زدم که به خودم آمدم و دیدم او را کشته‌ام. بعد با خانواده‌ام حرف زدم وتسلیم پلیس شدم.‌باتکمیل تحقیقات دردادسرای جنایی تهران برای متهم کیفرخواست صادر شد و پرونده برای محاکمه به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد و پسر جوان در شعبه سیزدهم از خود دفاع کرد. در ابتدای جلسه، پسر مقتول که همراه خاله‌اش در دادگاه حاضر بود برای قاتل مادرش درخواست قصاص کرد و گفت حاضر به گذشت از خون مادرش نیست. سپس متهم در جایگاه ایستاد و گفت‌: من قصد قتل دختر خاله ام را نداشتم و فقط می‌خواستم او را آرام کنم که باعث مرگش شد‌. به آنجا رفته بودم تا برای آشتی با خانواده‌ام پا درمیانی کند که قبول نکرد‌.  سپس وکیل او در دفاعیاتش گفت: موکلم در بازسازی صحنه قتل گفته دست روی گردن دختر خاله‌اش گذاشته درحالی که اثری روی گردن اونبود. وقتی به آنجا رفته دختر خاله‌اش خواب بوده و صدای آیفون را نشنیده و بهروز زنگ درخانه همسایه را زده و او دررا برایش باز کرده است. در کنار جسد هم مقدار بالایی خشاب خالی قرص بوده که در محتویات معده‌اش هم قرص وجود داشته است. بهروز گفته فکر کردم او بیهوش شده و روی تخت قرارش دادم که وقتی پسرش آمده نیمی از بدن از روی تخت پایین بوده که به نظر می‌رسد او زنده بوده است‌.  وی ادامه داد: موکلم خواسته بی‌حاشیه محل را ترک کند. اقدامش نوعا کشنده نبوده، قصد قتل هم نداشته است. او یک روز بعد، خود را معرفی کرده است. 
در ادامه پسر مقتول به اظهارات متهم و وکیلش اعتراض کرد و گفت: مادرم برای آزمون وکالت درس می‌خواند و برای میگرن قرص می‌خورد اما انگیزه‌ای برای خوردن این همه قرص نداشت و برای صحنه‌سازی خشاب‌های قرص را کنارش گذاشته است. کنار پیکرش لیوان آبی بود که نصفه آب داشت، مگر می‌شود این همه قرص را با نصف لیوان آب خورد. درباره آیفون هم چون آیفون خانه ما خراب بوده، زنگ خانه همسایه را  زده است.  رئیس دادگاه از متهم درباره سرنوشت گوشی مقتول پرسید که بهروز گفت: گوشی پیش رفیقم مانده است. 
پسر جوان در آخرین دفاعیاتش گفت: من در خیابان بزرگ شدم و و اگر می‌خواستم خلاف کنم راحت جلوی دوربین نمی‌رفتم. اتهام قتل عمدی را قبول ندارم و قصد آسیب رساندن نداشتم اما قبول دارم گوشی را سرقت کردم.
پس از آخرین دفاعیات متهم، قضات برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند.