افزایش «طلاق خاکستری» در جهان

نرخ طلاق خاکستری از سال ۱۹۹۰ تاکنون سه برابر شده است

افزایش «طلاق خاکستری» در جهان

وقتی صحبت از طلاق زوجین به میان می‌آید، برای‌مان بیشتر تداعی‌کننده زوج‌های جوانی است که در سال‌های آغازین زندگی مشترک و گاه حتی پیش از فرزندآوری به دلایل مختلف منطقی یا غیرمنطقی از یکدیگر جدا شده‌اند.

 در طول چند دهه گذشته طلاق میانسالانی که دیگر وظایف مشترکی چون بزرگ کردن فرزندان را به انجام رسانده‌اند نیز کم‌کم برای‌مان عادی شده است اما جدایی سالمندان، حداقل در کشور ما خیلی رواج ندارد و ما با پدیده «طلاق خاکستری» که به طلاق سالمندان بالای ۶۵ سال اطلاق می‌شود، ناآشناییم.

اما وضعیت در سایر نقاط جهان کمی متفاوت است و پژوهش‌های اجتماعی متعدد حاکی از افزایش نرخ طلاق خاکستری است.

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که سالمندان با نرخی سه برابر نسبت به چند دهه پیش طلاق می‌گیرند. «طلاق خاکستری» در میان افراد ۶۵ ساله و بالاتر از ۵ درصد در سال ۱۹۹۰ به ۱۵ درصد در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است.

محقق، سوزان براون، استاد جامعه‌شناسی در دانشگاه ایالتی بولینگ گرین در اوهایو گفت: «افزایش امید به زندگی و ماهیت شکننده ازدواج‌های دوم به بعد می‌تواند عاملی در افزایش این روند باشد.

 این گروه از افراد، انقلاب طلاق را در دهه ۱۹۷۰ و در دوره جوانی خود تجربه کرده‌اند و بسیاری در نهایت دوباره ازدواج کردند. ما می‌دانیم که ازدواج مجدد بیشتر از ازدواج اول به طلاق ختم می‌شود، که خود می‌تواند یکی از دلایل افزایش طلاق سالمندان در حال حاضر باشد.»

با این حال محققان خاطرنشان کردند که میزان طلاق در میان بزرگسالان نسل ایکس که اکنون در رده سنی ​​۵۰ تا ۶۴ سال قراردارند، در سال ۲۰۲۲ اندکی کاهش یافته است. این به معنی آن است که طلاق خاکستری تاحد زیادی یک پدیده در بین نسل بیبی‌بومر است.

با استفاده از داده‌های اداره سرشماری ایالات متحده، محققان بولینگ گرین همچنین دریافتند که تعداد فزاینده‌ای از سالمندان در طول زندگی خود، هرگز ازدواج نکرده‌اند.
میزانی که به طور پیوسته از ۲/۵ درصد در سال ۱۹۹۰ به ۶/۶ درصد در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است.

در عین حال نرخ بیوه شدن (مرگ شریک زندگی) در طول سه دهه گذشته به لطف افزایش نرخ امید به زندگی، بیش از ۱۴ درصد کاهش یافته است.

براون در بیانیه خبری بولینگ گرین گفت: «به طور سنتی، زمانی که ما افراد مسن را مورد مطالعه قرار می‌دهیم، تمرکز خود را به وضعیت تاهل یا بیوه بودن آنها محدود می‌کنیم.

اما این آمارهای جدید نشان می‌دهد که ما واقعا نیاز داریم که گستره پژوهشی خود را افزایش دهیم و در مورد تغییر ترکیب افراد مسن‌تری که به‌طور فزاینده‌ای طلاق گرفته‌اند یا هرگز ازدواج نکرده‌اند، فکر کنیم.»