كلیك ۱۵ ساله شد
۱۵ سال پا به پای فناوری
۱۵ سال برای یك نشریه فناوری خیلی زیاد است. مگر چند سال است پای تلفن همراه هوشمند، اینترنت پرسرعت، تبلت‌های همه‌كاره و ساعت‌های هوشمند به زندگی ما باز شده است؟ بگذارید به عقب‌تر بازگردیم، چند سال است در خانه‌هایمان رایانه شخصی داریم و از جیمیل استفاده می‌كنیم؟ سابقه نشریه‌های فناوری‌محور به گذشته‌های خیلی دور بازنمی‌گردد، اما امروزه تا دلتان بخواهد از این نشریه‌ها و سایت‌ها پیدا می‌كنید. همه جا پر است از خبر و در این میان، خبرهای فناوری بنا به ذات خود زودتر در فضای مجازی به دست مخاطبان مشتاق می‌رسند. همین سرعت انتشار اخبار، رسالت رسانه‌های چاپی را تغییر داده است؛ خبر به پس‌زمینه رفته و تحلیل و آموزش پررنگ‌تر شده است. كلیك به‌عنوان قدیمی‌ترین ضمیمه فناوری كشور، در این ۱۵ سال سوار بر كشتی فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی بوده، روزگاری اولین خبرهای فناوری را می‌شد در كلیك خواند، حالا تلاطم امواج، مسیر كلیك را از خبری بودن دور كرده و بنا بر اقتضای زمان و نیاز مخاطب به سمت تحلیل و آموزش رفته، ولی هیچ گاه هدف فرهنگ‌سازی و اطلاع‌رسانی را فراموش نكرده و نخواهد كرد. خاطرات نویسندگان كلیك را كه بعضی بیش از هفت سال است در كلیك قلم می‌زنند، درباره نشریه مورد علاقه‌شان بخوانید.
مائده گیوه‌چین/ دبیر كلیك
مجید رحمانی/ عضو تیم بازی‌سازی بلک کیوب گیمز
نویسنده بازی
سختی میراث‌داری
به مناسبت پانزدهمین سالگرد هفته‌نامه كلیك جا دارد كه از سید طه رسولی یادی كنیم. او برای من و بسیاری از جوانان هم سن من، شاید اولین روزنامه‌نگاری بود كه اسمش را بلد بودیم و هر هفته یكشنبه‌ها منتظر بودیم تا نقد و بررسی او از بازی‌های روز دنیا را بخوانیم. جام‌جم تنها روزنامه‌ای بود كه در كنار مجله‌های خصوصی بازی در مورد آنها می‌نوشت و گرچه فضای آن بسیار كمتر بود، اما یكشنبه‌های هفته را خیلی خاص می‌كرد! طه رسولی و كلیك سهم زیادی در آشنایی من با بسیاری از بازی‌هایی داشتند كه شاید بدون آنها هرگز به چشمم نمی‌خوردند و بعضی از آنها به بهترین‌های عمرم تبدیل شدند. طه نه تنها من بلكه فكر می‌كنم خیلی از ما گیمرهای ایرانی را با بازی‌های ژاپنی آشتی داد و با انتخاب‌هایش در نوع بازی‌ها، به ما یاد داد نگاه عمیق‌تر و دقیق‌تری به آنها داشته و مدام دنباله‌رو جریان مِین استریم نباشیم. من با این نگاه با كلیك آشنا شدم، هر هفته به مدت چند سال تمام ضمیمه‌های كلیك را آرشیو می‌كردم و آرزو داشتم من هم روزی برای بازی كردن پول بگیرم! آن موقع این طور فكر می‌كردم دیگر! به هرحال چند سال بعد طه از كلیك رفت و فرهنگ هدایتی جای او را گرفت و سپس سیاوش هم آمد. به لطف سیاوش و فرهنگ این فرصت به من داده شد تا اولین مطلبم را برای هفته‌نامه‌ای كه سال‌ها مخاطبش بودم بنویسم و این شروع ماجراجویی من در كلیك شد. ماجرایی كه نمی‌دانم چه مدت دیگر ادامه خواهد داشت، ولی امیدوارم بتوانیم میراث‌دار تاثیری باشیم كه كلیك آن زمان روی ما گذاشت.
آرش جهانگیری/ طراح تجربه کاربری
نویسنده بازار و زندگی همراه
دعوت‌نامه‌های 5000 تومنی
آن سال‌ها كه یاهو مسنجر حرف اول و آخر را می‌زد، همین كه به‌جای موتور جست‌وجوهای رایج آن روزها، یعنی یاهو و آستاویستا از گوگل نوپا استفاده می‌كردی، چنان حس گیكی به آدم می‌داد كه نگو و نپرس.
اما چند سال بعد كه گوگل حسابی خودش را در دل كاربران جا انداخته بود دیگر كمتر كسی سراغ آن موتور جست‌وجوهای قدیمی می‌رفت.
همان روزها در سال ۲۰۰۴ بود كه برای اولین بار خبر پست الكترونیكی جدید گوگل را در كلیك جام‌جم خواندم.
یك ایمیل جدید به نام «جیمیل» كه قرار بود یك گیگابایت حافظه در اختیار كاربران قرار دهد! آن هم در برابر «یاهو میل» كه حافظه‌اش به ۵۰ مگابایت هم نمی‌رسید، اما قسمت دردناك خبر درج شده در كلیك این بود كه تنها راه رسیدن به جیمیل، داشتن دعوت‌نامه از طرف یك نفر دیگر بود.
همین خبر هیجان‌انگیز كافی بود كه دست به دامن عموی فرنگ رفته شوم تا یكی از پنج دعوت‌نامه‌اش را خرج برادرزاده‌اش كند تا جزو اولین «جیمیل»داران ایران شود (به خیال خودم).
حالا بماند كه فردای «جیمیل»دار شدن، آن پنج دعوت‌نامه‌ام را به قیمت 5000تومن به همكلاسی‌هایم فروختم:)
محسن سمسارپور / پژوهشگر کسب و کار دیجیتال
نویسنده ذره‌بین
كلیك؛ دور تا نزدیك
روزنامه جام‌جم و ضمیمه كلیك نوستالژی دوران كودكی من، هر هفته منتظر رسیدنش به باجه روزنامه فروشی بودم برای خواندن مطالب جدید در حوزه فناوری اطلاعات، سال‌ها از آن روزهای پرهیجان و انتظار برای رسیدن روزنامه و خواندن مطالب گذشت و امروز افتخار این‌كه خودم بنویسم را دارم.
حس خوب نوشتن، حس خوب ارتباط با ایران، حس خوب خوانده شدن و كلی حس‌های خوب دیگر روزهای نوشتن من در جام‌جم را ساخته است. درست است كه امروز اطلاعات و دانش در فضای مجازی شاید سریع‌تر از هر رسانه دیگری منتشر شود، اما هنوز هم حال و هوای خوب خواندن روزنامه و استشمام بوی خوش كاغذ (كه این روزها گران هم شده) برای برخی جزو جذابیت‌های نوستالژیكی است كه هرگز فراموش نمی‌شود. از نظر من نوشتن یعنی زندگی و زندگی یعنی نوشتن...
سیاوش شهبازی/ مشاور تولید و بازاریابی بازی
نویسنده بازی
خشت اول
شاید سیزده-چهارده ساله بودم كه اولین بار با كلیك آشنا شدم؛ آن هم لابه‌لای یكسری كاغذ باطله! اگر اشتباه نكنم، نقد و بررسی قسمت دوم هیتمن بود و این‌گونه بود كه كله كچل مامور ۴۷ و قلم طه رسولی، آغاز نگاه جدی من به گیم را رقم زد! با كلیك فهمیدم می‌توان با حساسیت و وسواس به هنر و سرگرمی نگاه كرده و در كنار لذت، فایده و تجربه هم كسب كرد. از خواندن كلیك، به خواندن مجله بازینما و همكاری با آن رسیدم و چند سال بعد به دعوت فرهنگ هدایتی ـ نویسنده آن زمان صفحه بازی كلیك - همكاری‌ام را با این مجموعه آغاز كردم. حالا كه فكرش را می‌كنم، می‌بینم شاید اگر كلیك نبود، باز هم از طریق رسانه‌ای دیگر شیفته هنر و نقد می‌شدم و باز هم خوراك روحم را با وسواس انتخاب می‌كردم، اما قطعا باز هم نیاز به یادگیری داشتم. رسالت قلم نیز جز این نیست، پس تولد كلیك - رسانه‌ای كه زمانی تك‌تازی و فرهنگ‌سازی می‌كرد - مبارك باشد و ان‌شاءا... روح و رسالتش باقی بماند.
صالح سپهری‌فر/ مشاور کسب و کارهای نوپا
نویسنده فناوری‌های نو
جذاب در هیاهو
شاید تا همین ده سال پیش، روزنامه و دیگر نشریات مكتوب، یكی از بهترین منابع برای آگاهی از آخرین رویدادها در دنیای فناوری به شمار می‌رفتند، اما امروزه به لطف شبكه‌های اجتماعی و دسترسی گسترده به اینترنت، هر كسی در هر نقطه‌ای از دنیا به‌راحتی می‌تواند از آخرین اخبار و دستاوردهای فناوری آگاه شود.
اما در این دنیای پر جنب‌وجوش، رسانه چاپی (و در اینجا كلیك) چه امتیازی نسبت به دیگر رسانه‌ها دارد؟
فكر می‌كنم مزیت اصلی كلیك در تولید محتوایی مطابق ذائقه مخاطب ایرانی است. بسیاری از رسانه‌های دیجیتال صرفا به ترجمه محتوا به فارسی اقدام می‌كنند كه گاهی اصلا با خواسته مخاطب وطنی هماهنگ نیست (بماند كه گاهی كیفیت این ترجمه‌ها اصلا هم چنگی به دل نمی‌زند!) شاید تعداد مخاطبان كلیك كه در هر شماره، حداقل دو یا سه مطلب جذاب برای خواندن نیابند، انگشت‌شمار باشد.
این را بگذارید در كنار چینش جذاب مطالب (اعم از اخبار، تحلیل و نكات آموزشی) تا ببینید كلیك در واقع یك بسته خبری ـ تحلیلی ویژه مخاطب ایرانی است. به نظرم این همان مزیت اصلی كلیك نسبت به رقبای قدرتمند و چابك‌تر در دنیای رسانه‌هاست.
احمد محمد‌حسینی/ تحلیلگر نرم‌افزار
نویسنده دکتر کلیک
رقابت با همكلاسی
اواخر دهه 70 بود و رایانه به یك پدیده تبدیل شده بود. یكی از تفریح‌های مدرسه، به رخ كشیدن دانش كامپیوتری به دیگر دانش‌آموزان بود و یكی از همكلاسی‌های من همیشه از همه بیشتر می‌دانست. همه چیز به نفع او بود تا یك روز در زنگ تفریح، دوستم را با یك روزنامه داخل كلاس دیدم، وقتی به نزدیك او رفتم، لوگوی كلیك روی روزنامه توجهم را جلب كرد.
همان روز به روزنامه‌فروشی رفتم و متوجه شدم كلیك یك ضمیمه برای روزنامه جام‌جم است و از آن به بعد برای رسیدن یكشنبه‌ها روزشماری می‌كردم تا بتوانم كلیك را سریع‌تر از آن دوستم بخوانم و در همان ساعت اول، او را با اطلاعات شماره جدید، ضربه فنی كنم. دوستی با آن دوست كه اسمش را هم به خاطر ندارم، به خاطره‌ها پیوست، ولی كلیك به راه خود ادامه داد و امروز شاید یك كودك مدرسه‌ای، یكشنبه‌ها با شوق خواندن مطالب من و دوستانم از خواب بیدار می‌شود تا رویای كودكی من به نسلی جدید انتقال یابد و خودم پرچمدار انتقال فرهنگی نیك از جنس كاغذ و بوی خوش جوهر روزنامه‌ای كه با عطر فناوری تركیب شده، باشم. از تو ممنونم كلیك دوست‌داشتنی كه بخشی از خاطرات كودكی‌ام بودی.
محمود صادقی/ طراح تجربه کاربری
نویسنده كارگاه
همكار نمی‌خواهید؟
همكاری من با كلیك ماجرای جالبی دارد! من در دوره كارشناسی، صفحه آی‌تی روزنامه دانشگاه شریف را می‌نوشتم و همیشه دوست داشتم برای یك روزنامه بزرگ مطالب كامپیوتری بنویسم. پس از فارغ‌التحصیلی و گذشت چند سالی هم بعد از آن، یك بار به صرافت افتادم كه چرا این رؤیایم را عملی نكنم؟ بنابراین یك روز بی هیچ مقدمه‌ای، چند نسخه از روزنامه دانشگاه را در كیفم گذاشتم و رفتم دفتر روزنامه جام‌جم. نگهبانی كه پرسید چه كار دارم، گفتم: «می‌خواستم اگر امكان دارد با روزنامه همكاری داشته باشم!» نگهبان نگاهی كرد و پرسید: «كسی شما را معرفی كرده است؟» پاسخم منفی بود و قیافه نگهبان دیدنی! برایش عجیب بود كه چطور یك نفر همین‌طوری بدون تماس، معرفی و... سرش را انداخته پایین و آمده دفتر روزنامه برای همكاری! بالاخره بعد از ارائه پاره‌ای توضیحات در راستای این‌كه «دوست دارم در ویژه‌نامه كلیك بنویسم» و «سابقه نویسندگی هم دارم»، نگهبان راضی شد كه با دفتر ویژه‌نامه و دبیر آن (خانم گیوه‌چین) تماس بگیرد. او هم پذیرفت كه با من صحبت كند تا ببیند این نویسنده سرزده اصلا به كار نویسندگی در كلیك می‌آید یا نه! خلاصه مصاحبه‌ام با نشان دادن روزنامه دانشگاه و مطالب دیگرم به‌خوبی پیش رفت و پس از یك تست نوشتن اخبار فناوری در صفحه خبر، رسما شدم نویسنده كلیك جام‌جم!
نویسنده بازی
سختی میراث‌داری
به مناسبت پانزدهمین سالگرد هفته‌نامه كلیك جا دارد كه از سید طه رسولی یادی كنیم. او برای من و بسیاری از جوانان هم سن من، شاید اولین روزنامه‌نگاری بود كه اسمش را بلد بودیم و هر هفته یكشنبه‌ها منتظر بودیم تا نقد و بررسی او از بازی‌های روز دنیا را بخوانیم. جام‌جم تنها روزنامه‌ای بود كه در كنار مجله‌های خصوصی بازی در مورد آنها می‌نوشت و گرچه فضای آن بسیار كمتر بود، اما یكشنبه‌های هفته را خیلی خاص می‌كرد! طه رسولی و كلیك سهم زیادی در آشنایی من با بسیاری از بازی‌هایی داشتند كه شاید بدون آنها هرگز به چشمم نمی‌خوردند و بعضی از آنها به بهترین‌های عمرم تبدیل شدند. طه نه تنها من بلكه فكر می‌كنم خیلی از ما گیمرهای ایرانی را با بازی‌های ژاپنی آشتی داد و با انتخاب‌هایش در نوع بازی‌ها، به ما یاد داد نگاه عمیق‌تر و دقیق‌تری به آنها داشته و مدام دنباله‌رو جریان مِین استریم نباشیم. من با این نگاه با كلیك آشنا شدم، هر هفته به مدت چند سال تمام ضمیمه‌های كلیك را آرشیو می‌كردم و آرزو داشتم من هم روزی برای بازی كردن پول بگیرم! آن موقع این طور فكر می‌كردم دیگر! به هرحال چند سال بعد طه از كلیك رفت و فرهنگ هدایتی جای او را گرفت و سپس سیاوش هم آمد. به لطف سیاوش و فرهنگ این فرصت به من داده شد تا اولین مطلبم را برای هفته‌نامه‌ای كه سال‌ها مخاطبش بودم بنویسم و این شروع ماجراجویی من در كلیك شد. ماجرایی كه نمی‌دانم چه مدت دیگر ادامه خواهد داشت، ولی امیدوارم بتوانیم میراث‌دار تاثیری باشیم كه كلیك آن زمان روی ما گذاشت.
آرش جهانگیری/ طراح تجربه کاربری
نویسنده بازار و زندگی همراه
دعوت‌نامه‌های 5000 تومنی
آن سال‌ها كه یاهو مسنجر حرف اول و آخر را می‌زد، همین كه به‌جای موتور جست‌وجوهای رایج آن روزها، یعنی یاهو و آستاویستا از گوگل نوپا استفاده می‌كردی، چنان حس گیكی به آدم می‌داد كه نگو و نپرس.
اما چند سال بعد كه گوگل حسابی خودش را در دل كاربران جا انداخته بود دیگر كمتر كسی سراغ آن موتور جست‌وجوهای قدیمی می‌رفت.
همان روزها در سال ۲۰۰۴ بود كه برای اولین بار خبر پست الكترونیكی جدید گوگل را در كلیك جام‌جم خواندم.
یك ایمیل جدید به نام «جیمیل» كه قرار بود یك گیگابایت حافظه در اختیار كاربران قرار دهد! آن هم در برابر «یاهو میل» كه حافظه‌اش به ۵۰ مگابایت هم نمی‌رسید، اما قسمت دردناك خبر درج شده در كلیك این بود كه تنها راه رسیدن به جیمیل، داشتن دعوت‌نامه از طرف یك نفر دیگر بود.
همین خبر هیجان‌انگیز كافی بود كه دست به دامن عموی فرنگ رفته شوم تا یكی از پنج دعوت‌نامه‌اش را خرج برادرزاده‌اش كند تا جزو اولین «جیمیل»داران ایران شود (به خیال خودم).
حالا بماند كه فردای «جیمیل»دار شدن، آن پنج دعوت‌نامه‌ام را به قیمت 5000تومن به همكلاسی‌هایم فروختم:)
محسن سمسارپور / پژوهشگر کسب و کار دیجیتال
نویسنده ذره‌بین
كلیك؛ دور تا نزدیك
روزنامه جام‌جم و ضمیمه كلیك نوستالژی دوران كودكی من، هر هفته منتظر رسیدنش به باجه روزنامه فروشی بودم برای خواندن مطالب جدید در حوزه فناوری اطلاعات، سال‌ها از آن روزهای پرهیجان و انتظار برای رسیدن روزنامه و خواندن مطالب گذشت و امروز افتخار این‌كه خودم بنویسم را دارم.
حس خوب نوشتن، حس خوب ارتباط با ایران، حس خوب خوانده شدن و كلی حس‌های خوب دیگر روزهای نوشتن من در جام‌جم را ساخته است. درست است كه امروز اطلاعات و دانش در فضای مجازی شاید سریع‌تر از هر رسانه دیگری منتشر شود، اما هنوز هم حال و هوای خوب خواندن روزنامه و استشمام بوی خوش كاغذ (كه این روزها گران هم شده) برای برخی جزو جذابیت‌های نوستالژیكی است كه هرگز فراموش نمی‌شود. از نظر من نوشتن یعنی زندگی و زندگی یعنی نوشتن...
سیاوش شهبازی/ مشاور تولید و بازاریابی بازی
نویسنده بازی
خشت اول
شاید سیزده-چهارده ساله بودم كه اولین بار با كلیك آشنا شدم؛ آن هم لابه‌لای یكسری كاغذ باطله! اگر اشتباه نكنم، نقد و بررسی قسمت دوم هیتمن بود و این‌گونه بود كه كله كچل مامور ۴۷ و قلم طه رسولی، آغاز نگاه جدی من به گیم را رقم زد! با كلیك فهمیدم می‌توان با حساسیت و وسواس به هنر و سرگرمی نگاه كرده و در كنار لذت، فایده و تجربه هم كسب كرد. از خواندن كلیك، به خواندن مجله بازینما و همكاری با آن رسیدم و چند سال بعد به دعوت فرهنگ هدایتی ـ نویسنده آن زمان صفحه بازی كلیك - همكاری‌ام را با این مجموعه آغاز كردم. حالا كه فكرش را می‌كنم، می‌بینم شاید اگر كلیك نبود، باز هم از طریق رسانه‌ای دیگر شیفته هنر و نقد می‌شدم و باز هم خوراك روحم را با وسواس انتخاب می‌كردم، اما قطعا باز هم نیاز به یادگیری داشتم. رسالت قلم نیز جز این نیست، پس تولد كلیك - رسانه‌ای كه زمانی تك‌تازی و فرهنگ‌سازی می‌كرد - مبارك باشد و ان‌شاءا... روح و رسالتش باقی بماند.
صالح سپهری‌فر/ مشاور کسب و کارهای نوپا
نویسنده فناوری‌های نو
جذاب در هیاهو
شاید تا همین ده سال پیش، روزنامه و دیگر نشریات مكتوب، یكی از بهترین منابع برای آگاهی از آخرین رویدادها در دنیای فناوری به شمار می‌رفتند، اما امروزه به لطف شبكه‌های اجتماعی و دسترسی گسترده به اینترنت، هر كسی در هر نقطه‌ای از دنیا به‌راحتی می‌تواند از آخرین اخبار و دستاوردهای فناوری آگاه شود.
اما در این دنیای پر جنب‌وجوش، رسانه چاپی (و در اینجا كلیك) چه امتیازی نسبت به دیگر رسانه‌ها دارد؟
فكر می‌كنم مزیت اصلی كلیك در تولید محتوایی مطابق ذائقه مخاطب ایرانی است. بسیاری از رسانه‌های دیجیتال صرفا به ترجمه محتوا به فارسی اقدام می‌كنند كه گاهی اصلا با خواسته مخاطب وطنی هماهنگ نیست (بماند كه گاهی كیفیت این ترجمه‌ها اصلا هم چنگی به دل نمی‌زند!) شاید تعداد مخاطبان كلیك كه در هر شماره، حداقل دو یا سه مطلب جذاب برای خواندن نیابند، انگشت‌شمار باشد.
این را بگذارید در كنار چینش جذاب مطالب (اعم از اخبار، تحلیل و نكات آموزشی) تا ببینید كلیك در واقع یك بسته خبری ـ تحلیلی ویژه مخاطب ایرانی است. به نظرم این همان مزیت اصلی كلیك نسبت به رقبای قدرتمند و چابك‌تر در دنیای رسانه‌هاست.
احمد محمد‌حسینی/ تحلیلگر نرم‌افزار
نویسنده دکتر کلیک
رقابت با همكلاسی
اواخر دهه 70 بود و رایانه به یك پدیده تبدیل شده بود. یكی از تفریح‌های مدرسه، به رخ كشیدن دانش كامپیوتری به دیگر دانش‌آموزان بود و یكی از همكلاسی‌های من همیشه از همه بیشتر می‌دانست. همه چیز به نفع او بود تا یك روز در زنگ تفریح، دوستم را با یك روزنامه داخل كلاس دیدم، وقتی به نزدیك او رفتم، لوگوی كلیك روی روزنامه توجهم را جلب كرد.
همان روز به روزنامه‌فروشی رفتم و متوجه شدم كلیك یك ضمیمه برای روزنامه جام‌جم است و از آن به بعد برای رسیدن یكشنبه‌ها روزشماری می‌كردم تا بتوانم كلیك را سریع‌تر از آن دوستم بخوانم و در همان ساعت اول، او را با اطلاعات شماره جدید، ضربه فنی كنم. دوستی با آن دوست كه اسمش را هم به خاطر ندارم، به خاطره‌ها پیوست، ولی كلیك به راه خود ادامه داد و امروز شاید یك كودك مدرسه‌ای، یكشنبه‌ها با شوق خواندن مطالب من و دوستانم از خواب بیدار می‌شود تا رویای كودكی من به نسلی جدید انتقال یابد و خودم پرچمدار انتقال فرهنگی نیك از جنس كاغذ و بوی خوش جوهر روزنامه‌ای كه با عطر فناوری تركیب شده، باشم. از تو ممنونم كلیك دوست‌داشتنی كه بخشی از خاطرات كودكی‌ام بودی.
محمود صادقی/ طراح تجربه کاربری
نویسنده كارگاه
همكار نمی‌خواهید؟
همكاری من با كلیك ماجرای جالبی دارد! من در دوره كارشناسی، صفحه آی‌تی روزنامه دانشگاه شریف را می‌نوشتم و همیشه دوست داشتم برای یك روزنامه بزرگ مطالب كامپیوتری بنویسم. پس از فارغ‌التحصیلی و گذشت چند سالی هم بعد از آن، یك بار به صرافت افتادم كه چرا این رؤیایم را عملی نكنم؟ بنابراین یك روز بی هیچ مقدمه‌ای، چند نسخه از روزنامه دانشگاه را در كیفم گذاشتم و رفتم دفتر روزنامه جام‌جم. نگهبانی كه پرسید چه كار دارم، گفتم: «می‌خواستم اگر امكان دارد با روزنامه همكاری داشته باشم!» نگهبان نگاهی كرد و پرسید: «كسی شما را معرفی كرده است؟» پاسخم منفی بود و قیافه نگهبان دیدنی! برایش عجیب بود كه چطور یك نفر همین‌طوری بدون تماس، معرفی و... سرش را انداخته پایین و آمده دفتر روزنامه برای همكاری! بالاخره بعد از ارائه پاره‌ای توضیحات در راستای این‌كه «دوست دارم در ویژه‌نامه كلیك بنویسم» و «سابقه نویسندگی هم دارم»، نگهبان راضی شد كه با دفتر ویژه‌نامه و دبیر آن (خانم گیوه‌چین) تماس بگیرد. او هم پذیرفت كه با من صحبت كند تا ببیند این نویسنده سرزده اصلا به كار نویسندگی در كلیك می‌آید یا نه! خلاصه مصاحبه‌ام با نشان دادن روزنامه دانشگاه و مطالب دیگرم به‌خوبی پیش رفت و پس از یك تست نوشتن اخبار فناوری در صفحه خبر، رسما شدم نویسنده كلیك جام‌جم!
