ادبیات باید در کنار موارد دیگری چون صحنه‌پردازی، نثر و زبان، صنایع ادبی، پرداختن به مسائل اجتماعی و سیاسی و غیره، توان این را داشته باشد که تاریک‌ترین و مبهم‌ترین حالات باطنی وجود ما را برای یکدیگر روشن و شفاف کند. حال آن که همه اینها در ارتباط و پیوندشان با انسان است که معنا می‌گیرند و درغیر این صورت پوچ و بی‌معنی خواهند بود. ادبیات با سخن گفتن از امور مشترکی که ممکن است هر کسی در فردیت خود آنها را پنهان کند، حسی آشنا و قابل درک را برمی‌انگیزد که این مهم سبب می‌شود تا احساس همدردی و در نهایت تحمل‌پذیری به‌وجود آید. البته حفظ و شناخت همین حالات انسانی و درک جهان توسط آدم‌هایی که در عین پیوستگی از یکدیگر جدا هستند، امری شگفت‌انگیز است که تنها با ادبیات موجب می‌شود.روی جلد مجموعه داستان «رویارویی کوتاه با دشمن» به نقل ازفیلیپ گورویچ نوشته شده است که صیرفی‌زاده، قصه‌گوی چیره‌دستی است که از کنه وجود آمریکا می‌نویسد و اولین مجموعه داستانش، کتاب محشری است.این مجموعه شامل هشت داستان کوتاه است که اغلب زندگی آدم‌های بازنده و شکست‌خورده‌ را به شیوه‌ای خلاقانه وجذاب در بستری خاص روایت می‌کند. صیرفی‌زاده زبانی به‌شدت قصه‌گو دارد. داستان‌های اوروان وبدون لکنت جلو می‌رود وبا دسترسی به عمق احساسات مخاطب، وضعیت‌های باورپذیری را به تصویر می‌کشند. وضعیت‌ها و موقعیت‌هایی جهانشمول.آدم‌هایی آشنا که در برخورد و مقابله با آدم‌های دیگر، مجبوربه بروز احوالات درونی واحساسات‌شان می‌شوند.آنهایی که شکست‌ها، رنج‌ها ودستاوردهای‌شان با دید و نگرشی هوشمندانه مطرح می‌شود، چنان‌که قصه می‌تواندحسی مشترک را در خواننده برانگیزد.صیرفی‌زاده روابط انسان‌ها را در بستری مناسب به چالش می‌کشد،روابطی که گاه با رفتاری متضاد وجهانی متناقض، موجب طنز داستان می‌شود و گاه روی دیگرداستان را ترسیم می‌کند.داستان‌های او غالبا در مجله‌های پرمخاطب آمریکا به چاپ رسیده و ازطرف منتقدان تحسین شده است.همچنین سبک نگارش وی ضمن دریافت جایزه نویسندگی ویتینگ، بسیارموردتوجه داوران قرارگرفته است. 

سعیده اسداللهی‌ - منتقد ادبی