بیراه نیست اگر بگوییم چراغ اول تئاتر اشرافی را در این اواخر، جناب حسین پارسایی روشن كرده باشد. او با روی صحنه بردن نمایش‌هایی بسیار پرهزینه در سالن‌هایی اشرافی همچون هتل اسپیناس پالاس و بهره‌گیری از ستاره‌های سینمایی با دستمزدهای نجومی و بلیت‌های گرانقیمت، توازن و تعادل فضای تئاتر را به هم زد و حتی دیگران را هم به تكاپو و وسوسه انداخت. كار حالا به جایی رسیده كه جوان مستعدی چون رضا ثروتی هم به این فضا چراغ سبز نشان می‌دهد و از خلاقیت و فرم و شیوه همیشگی‌اش، فاصله می‌گیرد. پارسایی به زودی یك نمایش با كلاس دیگر روی صحنه خواهد برد به نام «مولن روژ». استفاده او از زوج موفق سریال پایتخت (محسن تنابنده و احمد مهرانفر) هم یكی دیگر از ترفندها و شیوه‌های تئاترهای اشرافی است؛ یعنی بیشتر از این‌كه تكیه یك اثر نمایشی و تئاتری، روی دستاوردهای خودش باشد، نان شهرت و محبوبیت چهره‌ها در فضایی دیگر را می‌خورد و از نمد آنها برای خود كلاهی می‌دوزد و روی سفره‌ای می‌نشیند كه طعامش در جای دیگری پخت و پز شده است.