وی بیان کرد: برنامه زمانه ازسال۱۴۰۳ وپس ازسانحه‌ای که برای رئیس‌جمهور وقت، شهید رئیسی شکل گرفت و متناسب با نیازی که در شبکه دو احساس می‌شد -یعنی وجود برنامه‌ای که به مسائل مهم و روز جامعه واکنش نشان دهد- روی آنتن رفت. در ابتدا در مقطعی کوتاه، المیرا شریفی‌مقدم و تیمی از همکاران حضور داشتند. پس از آن، تیم جدید زمانه شکل گرفت و عملا فصل تازه‌ای از این برنامه آغاز شد. برنامه با توجه به پیش‌بینی‌هایی که درباره فضای کلی کشور، منطقه و جهان وجود داشت و احتمال وقوع رویدادهای دیگر، روی آنتن رفت. در مقاطع مختلف، از جمله شهادت شهید بزرگوار سید‌حسن نصرالله، عملیات وعده صادق ۲ و همچنین در شهادت شهید سنوار، برنامه به‌صورت ویژه روی آنتن بود. ساختار برنامه نیز گفت‌وگومحور بود‌؛ مشابه آنچه در دیگر شبکه‌ها نیز مشاهده می‌شود. 
ملوندی در اشاره به نبرد 12 روزه، گفت: در این مقطع، با توجه به رسالت شبکه دو به‌عنوان شبکه خانواده و نیاز همزمان مردم -از یک‌سو برای اطلاع از اخبار و از سوی دیگر برای حفظ آرامش- تصمیم‌گیری‌های جدیدی صورت گرفت. کشور پس از ۳۶ سال درگیر جنگ شده بود و تهران نیز با بمباران مواجه بود‌؛ بنابراین، نیاز به اطلاع‌رسانی جدی وجود داشت. در اتاق فکر برنامه و با راهبری مدیریت شبکه، به این جمع‌بندی رسیدیم که در کنار اطلاع‌رسانی، باید مخاطب خانواده را نیز در نظر بگیریم‌؛ مخاطبی که علاوه بر آگاهی، به آرامش نیز نیاز دارد. در حالی که سایر شبکه‌ها به‌درستی به ارائه اخبار سخت می‌پردازند، «زمانه» تلاش کرد در کنار ارائه خبر، از بیانی نرم‌تر استفاده کند. به‌مرور، برنامه به زبان، بیان و لحنی رسید که به‌تدریج تکامل یافت و متناسب با شرایط پیش رفت. در طول این مسیر، در مقاطع مختلفی از جمله رویدادهای مهم، برنامه روی آنتن بود و حتی ویژه‌برنامه ماه رمضان شبکه دو نیز شد. در نهایت، رسالت ما این بود که برنامه‌ای متناسب با «زمانه» باشد‌؛ همان‌گونه که از نام آن پیداست، روایتگر وقایع روز اما با تمرکز بر خانواده. تلاش ما بر این است که هم زیبایی‌ها را روایت کنیم، هم زیبا روایت کنیم. 
وی بیان کرد: تلاش ما بر پایه صداقت و شفافیت در بیان مسائل است. سعی کرده‌ایم وقایع و واقعیت‌ها را به‌صورت صریح با مردم در میان بگذاریم و در کنار آن، تحلیل‌هایی نیز ارائه دهیم‌؛ تحلیل‌هایی که به‌زعم خودمان به واقعیت نزدیک است. البته دروازه‌بانی خبر نیز به‌عنوان یکی از اصول رسانه‌ای مورد توجه قرار دارد‌؛ به‌این‌معنا که در جنگ رسانه‌ای، از بازتاب آنچه مطلوب دشمن است، پرهیز می‌کنیم. این رویکرد، امری متداول در همه رسانه‌هاست. مخاطبان خود به‌تنهایی عامل جذابیت هستند. دیده‌شدن مردم در رسانه برای آنها اهمیت دارد و این موضوع به جذابیت برنامه می‌افزاید. تلاش ما این بوده است که رسانه را از حالت تریبون یک‌طرفه خارج کنیم و فضایی شبیه به یک جمع خانوادگی ایجاد کنیم‌؛ جایی که همه بتوانند نظر بدهند و در گفت‌وگو مشارکت داشته باشند. از طریق راه‌های ارتباطی، این تعامل را شکل داده‌ایم و سعی کرده‌ایم نظرات مردم را بدون سانسور منتقل کنیم. همین موضوع باعث شده است که این بخش از برنامه برای مخاطبان جذاب باشد و با استقبال خوبی مواجه شود.