در شرایط فعلی، رویکرد معلم نباید صرفا آموزش‌محور باشد، بلکه باید مسأله‌محور عمل کند. او بایدمسائل واقعی و دغدغه‌های نسل جوان را بشناسد و آموزش را براساس آنها تنظیم کند. معلم امروز باید کارآفرین، رهبر فکری و جهت‌دهنده باشد؛ کسی که سرمایه انسانی را پرورش می‌دهد و روحیه همزیستی مسالمت‌آمیز، همگرایی اجتماعی و مسئولیت‌پذیری را در نسل جدید نهادینه می‌کند.
معلم، افزون بر انتقال دانش، وظیفه ساختن جهان‌بینی را نیز بر عهده دارد و باید به‌جای ارائه مجموعه‌ای از محفوظات و فرمول‌ها، مهارت حل مسأله و مواجهه با پیچیدگی‌های اجتماعی را به دانش‌آموزان و دانشجویان بیاموزد.
از سوی دیگر، معلم باید الگوی زیستن و اخلاق عملی برای نسل جوان باشد و در پرورش انسان و جامعه آینده نقش‌آفرینی کند. در این مسیر، توجه به ارزش‌ها و مبانی فکری جامعه اهمیت ویژه‌ای دارد.
اخلاق حرفه‌ای و مسئولیت اجتماعی از دیگر محورهای مهم در نقش معلم است. در جامعه، نهادهای مختلفی همچون خانواده، آموزش، فرهنگ، سیاست، اقتصاد و دین نقش‌آفرین هستند، اما نهاد آموزش از جایگاهی ویژه برخوردار است. این نهاد، پایه‌گذار شکل‌گیری فرهنگ و تعالی شخصیت افراد است و بر سایر حوزه‌ها تأثیر عمیقی دارد.
از این رو، معلم معاصر دیگر صرفا انتقال‌دهنده اطلاعات نیست، بلکه نقش او فراتر رفته و به تربیت انسان‌های آگاه، مسئول و توانمند گسترشیافته است. 
خوشبختانه، بسیاری از معلمان امروز با درک این مسئولیت خطیر، به گونه‌ای عمل می‌کنند که شایسته این جایگاه است.