شهر جهانی ملیله در حسرت یک موزه 

شهر جهانی ملیله در حسرت یک موزه 

با وجود آن‌که هفت سال از ثبت جهانی هنر ملیله در زنجان می‌گذرد، این شهر همچنان از داشتن موزه‌ای تخصصی برای نمایش تاریخ، ابزار و شاهکارهای این هنر اصیل محروم است.

فعالان صنایع ‌دستی و هنرمندان پیشکسوت می‌گویند فقدان چنین موزه‌ای نه‌تنها فرصت معرفی این هنر به نسل‌های آینده را سلب کرده بلکه جایگاه «شهر جهانی» را نیز با تردید مواجه ساخته است. 
از افتخار جهانی تا حسرت زیرساخت  
زنجان در سال ۱۳۹۸ عنوان «شهر جهانی ملیله» را از شورای جهانی صنایع ‌دستی دریافت کرد اما به گفته داریوش نادری، معاون صنایع ‌دستی و هنرهای سنتی استان، این عنوان پایان کار نبود بلکه آغاز مجموعه‌ای از تعهدات است. او نبود برنامه اجرایی، محدودیت اعتبارات و ابهام در تعیین محل موزه را از دلایل اصلی این تأخیر برشمرد.  سال‌ها قرار بود «خانه حکیمیان» به موزه ملیله تبدیل شود اما این پروژه به نتیجه نرسید. آخرین خبر از جابه‌جایی دو معاونت گردشگری و میراث فرهنگی به ساختمان دارایی حکایت دارد و گفته می‌شود در صورت تأمین اعتبار، یک طبقه از این ساختمان به ملیله اختصاص خواهد یافت. 
صدای هنرمندان؛ از نبود حمایت تا خطر لغو عنوان 
عبدالحمید محرر هنرمند پیشکسوت و دارنده اولین مهر اصالت یونسکو برای ظرف ملیله، وضعیت کنونی را ناامیدکننده توصیف می‌کند و می‌گوید: «افزایش قیمت نقره از ۸۵میلیون به ۳۸۵میلیون تومان در سال گذشته، کارگاه‌ها را تعطیل کرده و هم‌اکنون تنها ۱۲کارگاه فعال در زنجان باقی مانده است.»  او نسبت به خطر از دست رفتن عنوان جهانی هشدار می‌دهد و عنوان می‌کند: «شهر جهانی ملیله فقط یک نام است و استانداردهای آن رعایت نمی‌شود. پیشنهاد می‌کنم با شورای جهانی رایزنی کرده و مهلتی یک‌ساله برای جبران عقب‌ماندگی‌ها دریافت کنیم.»