بحران جمعیت از همین جنس است؛ بحرانی که امروز شاید در یک ازدواج به‌تأخیرافتاده، یک تصمیم برای نداشتن فرزند، تک‌فرزندی یا ترجیح «فرزند باکیفیت» بر خانواده پرجمعیت دیده شود اما پیامدهای واقعی آن سال‌ها بعد در سیمای جامعه آشکار خواهد شد. مستند ـپژوهشی «اجتماع تنها» به تهیه‌کنندگی حامد توکلیان و کارگردانی داوود جلیلی، محصول اداره‌کل پژوهش‌های اسلامی رسانه، تلاشی است برای طرح دوباره این پرسش بنیادین که جامعه ایرانی در مسیر جمعیتی خود به کدام سو  می‌رود؟ این مستند مجموعه‌ای از پرسش‌های جدی را پیش روی مخاطب می‌گذارد؛ از سیاست‌های کنترل جمعیت در دهه‌های گذشته و عوامل کاهش جمعیت گرفته تا تأخیر ازدواج، تک‌فرزندی، سقط جنین، تغییر تعریف زندگی مطلوب، نقش سلبریتی‌ها، سبک زندگی و پیامدهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و امنیتی بحران جمعیت. اما اهمیت «اجتماع تنها» فقط در پرداختن به یک مسأله جمعیت‌شناختی نیست. نکته  مهم‌تر آنجاست که مستند تلاش می‌کند نشان دهد بحران جمعیت، پیش از آن‌که بحران عدد باشد، بحران نگرش و روایت است. وقتی فرزندآوری در ذهن جامعه با فقر، محدودیت، از دست دادن آزادی، آسیب به زیبایی یا کاهش کیفیت زندگی گره بخورد، تغییر این نگرش صرفا با مشوق مالی امکان‌پذیر نخواهد بود. به همین دلیل، پرسش‌هایی همچون این‌که «آیا فرزندآوری گذشت از لذت زندگی است؟»، «چرا تک‌فرزندی در کنار رفاه قرار گرفته است؟» و «تعریف زندگی مطلوب چه تغییری کرده است؟» از مهم‌ترین پرسش‌های فرهنگی مستند هستند.
   از هشدارهای دیروز تا دغدغه امروز
در این میان، نمی‌توان از هشدارهای سال‌ها پیش علامه سیدمحمدحسین حسینی‌تهرانی درباره کاهش جمعیت غافل شد. آنچه در «رساله نکاحیه» اهمیت دارد، نگاه فراتر از محاسبات اقتصادی به مسأله فرزند و جمعیت است. در این نگاه، فرزند صرفا یک هزینه یا عضو جدید خانواده نیست؛ بلکه با آینده جامعه، سرمایه انسانی و استمرار اجتماعی و تمدنی آن پیوند دارد. اهمیت این هشدارها زمانی بیشتر آشکار می‌شود که امروز مسأله جمعیت از یک موضوع کارشناسی به یک مسأله راهبردی کشور تبدیل شده است؛ مسأله‌ای که رهبر شهید انقلاب نیز بارها بر ضرورت توجه جدی به آن تأکید کرده‌اند.
   رسانه‌ملی؛ از بازتاب مسأله تا اصلاح روایت
اما در این میان یک پرسش اساسی نیز متوجه خود رسانه‌ملی است: رسانه در شکل‌گیری نگرش جامعه نسبت به ازدواج، خانواده و فرزندآوری چه نقشی داشته و امروز برای اصلاح این نگرش چه مسئولیتی برعهده دارد؟ این پرسش اهمیت ویژه‌ای دارد؛ زیرا رسانه فقط واقعیت‌های اجتماعی را منعکس نمی‌کند؛ بلکه با انتخاب سوژه‌ها، شخصیت‌ها، سبک زندگی‌ها و الگوهای مطلوب، در تعریف «زندگی خوب» برای مخاطب نقش دارد. اگر در سال‌هایی، سیاست‌های جمعیتی از مسیر رسانه با شعارها و الگوهای فرهنگی خاصی بازنمایی شده‌اند، امروز نیز نمی‌توان انتظار داشت که مسأله جمعیت بدون حضور فعال رسانه حل شود. خود مستند نیز صریحا نقش رسانه را در سیاست‌های جمعیتی ایران و نقش سلبریتی‌ها در بحران‌های اجتماعی به پرسش گرفته است. از این منظر، رونمایی «اجتماع تنها» در رسانه‌ملی، صرفا رونمایی از یک اثر مستند نیست؛ بلکه می‌تواند نمادی از ورود رسانه به مرحله‌ای تازه از مواجهه با مسأله جمعیت باشد.