از نظر غفور شیخی جامعه‌شناس، داشتن حیوانات در خانواده‌ها، نه در فرهنگ دینی و نه در فرهنگ ایرانی، مشكلی ندارد، او به ما می‌گوید:‌ «اصل مشكل این است كه این‌كار یك كپی‌برداری غیرآگاهانه از فرهنگ غربی است.» او توضیح می‌دهد فرهنگ ایرانی غنی است و نیازی نیست خانواده‌ها و افراد به‌خاطر چشم و هم چشمی، فرهنگ خود را خودخواسته از بین ببرند و كوركورانه به‌دنبال فرهنگی بروند كه نیازی به آن ندارند و این كه برخی‌ها معتقدند جامعه به سمت فردگرایی و تنهایی رفته و با این شرایط دوست دارند كه تنهایی خود را پر كنند، بهانه است؛ وگرنه خانواده‌ای كه سه تا چند فرزند دارد و احساس تنهایی نمی‌كند و نیازی به پر كردن تنهایی با نگهداری از حیوان ندارد. این رفتار در جامعه ایرانی، نشأت گرفته از یك كپی‌برداری ناآگاهانه است وگرنه با احترام و تعامل بین جامعه‌ای، می‌توان مشكلات را حل كرد. هرچند كه از نظر جامعه‌شناس، مدیران هم باید با شهروندان تعامل داشته باشند و از نظر قانونی، فرهنگ‌سازی و بهداشت  آگاهی دهند.