شاید مشکل از من است، اما اغلب ذهنم درگیر این می‌شود ای‌کاش این را هم می‌گفت یا چرا جزء را به کل نسبت می‌دهد و مسائل ریز و درشتی که اجازه نمی‌دهد با کتاب ارتباط برقرار کنم یا دوستش داشته باشم.  «در بازداشت حزب‌الله» اما یکی از معدود کتاب‌هایی درباره لبنان بود که دوستش داشتم، خیلی زیاد. محمدحسین عظیمی با دقت و ظرافت مشاهداتش را ثبت کرده و قلمش نیز آن‌قدر کشش داشت که خواننده را تا پایان با خود همراه کند.
مهم‌تر از همه این‌که عظیمی یک ایرانی همراه و دوستدار و حامی مقاومت لبنان بود. چیزی که همیشه در فعالان لبنان، به دنبالش می‌گردم. محمدحسین عظیمی و کتابش هم همین بود. 
او در روزهای بعد از شهادت سیدحسن نصرالله به لبنان سفر کرده و مشاهدات دقیق و جان‌دار و خواندنی از لبنان و اهالی مقاومت دارد که دست مخاطب را برای شناخت این خاک و جغرافیا پر می‌کند. من هم چنین نگاهی دارم و درست یا غلط، همیشه چنین نوشته‌ها یا روایت‌هایی را می‌پسندم.