در این نگاه، مواضع سیاسی از مبانی اعتقادی جدا نیستند و برای تحلیل تحولات جهان نیز می‌توان از آموزه‌های وحیانی بهره گرفت. یکی از نمونه‌های این رویکرد، آیه شریفه «وَلا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ» است‌؛ آیه‌ای که بر برتری جامعه مؤمنان تاکید می‌کند و می‌توان آن را مبنایی برای تبیین جایگاه ایران در تحولات جهانی دانست. این مضمون، در زبان الهیاتی بیان می‌شود اما ظرفیت آن را دارد که با استدلال‌های اجتماعی و تمدنی نیز توضیح داده شود.  یکی از راه‌های سنجش جایگاه یک جامعه، بررسی موقعیت دوستان و دشمنان آن است. شهید مطهری در کتاب «جاذبه و دافعه امام‌علی(ع)» برای شناخت عظمت شخصیت‌ها، به جایگاه دوستان و دشمنان آنان توجه می‌کند. با الهام از این معیار می‌توان گفت اگر جمهوری اسلامی با قدرت‌های بزرگ جهانی مواجه است و دوستان و متحدان آن در تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی نقش‌آفرینی می‌کنند، نمی‌توان جایگاه این نظام را صرفا با معیارهای محدود اقتصادی ارزیابی کرد.