زاینده‌رودی که روزگاری با جریان آب، انعکاس تصویر  پل‌های تاریخی، حضور پرندگان و چشم‌اندازهای تماشایی غروب شناخته می‌شد، اکنون در بخش‌هایی به بستری خشک و پوشیده از علف‌های هرز و گیاهان خودرو تبدیل شده است. نبود جریان آب، نه‌تنها از زیبایی طبیعی این محدوده کاسته بلکه حال‌وهوای فضاهای اطراف پل‌های تاریخی را نیز تغییر داده است. تصویری که امروز از زاینده‌رود دیده می‌شود، یادآور تداوم بحران آب و فاصله‌گرفتن اصفهان از یکی از مهم‌ترین عناصر هویتی و طبیعی خود است.