ریشههای تاریخی مواجهه با خاندان عصمت و طهارت(ع)
تاریخ اسلام را نمیتوان صرفا مجموعهای از رخدادهای سیاسی، جنگها و تحولات اجتماعی دانست.
حجتالاسلام دکتر علی جدید بناب | نویسنده و پژوهشگر
در پس بسیاری از حوادث صدر اسلام، تقابل دو نگاه و دو جریان متفاوت به حقیقت دین و جایگاه رهبری جامعه اسلامی قابل مشاهده است؛ تقابلی که از دوران پیامبر اکرم(ص) آغاز شد و در دورههای بعد، در مواجهه با امیرالمومنین(ع) و دیگر ائمه اطهار(ع) ادامه یافت. در این میان، برخی جریانهای یهودی و شخصیتهای وابسته به آنان نیز در مقاطع مختلف تاریخ اسلام، در برابر دعوت پیامبران الهی و شکلگیری جامعه اسلامی موضع گرفتند و در تحولات آن نقشآفرینی کردند. قرآنکریم در آیات متعددی به مواجهه گروههایی از یهود با پیامبران الهی اشاره کرده و از پیمانشکنی، مخالفت با دعوت انبیا و تلاش برای مقابله با حقیقت سخن گفته است. البته این مسأله را نباید به همه پیروان یک دین در همه دورههای تاریخی تعمیم داد؛ بلکه سخن از جریانها و گروههایی است که در مقاطع مشخص تاریخی، منافع و موقعیت خود را در تعارض با دعوت الهی میدیدند.
نگرانی از ظهور پیامبر خاتم(ص)
ظهور پیامبر اسلام(ص) نقطه عطفی در تاریخ ادیان الهی بود. دعوتی که نهتنها ساختار اعتقادی و اجتماعی شبهجزیره عربستان را دگرگون کرد، بلکه مناسبات قدرت و جایگاه گروههای مختلف دینی را نیز تحت تأثیر قرار داد. برخی از عالمان و بزرگان یهود، با توجه به نشانههای ظهور پیامبر خاتم(ص) در متون دینی، از پیش با این مسأله آشنا بودند؛ اما پذیرش پیامبری از خارج از سنت و ساختار دینی خود را با موقعیت و انتظاراتشان سازگار نمیدیدند. در منابع تاریخی و روایی، نمونههایی از مخالفتها و توطئههای برخی گروههای یهودی علیه پیامبر اسلام(ص) نقل شده است.
نگرانی از ظهور پیامبر خاتم(ص)
ظهور پیامبر اسلام(ص) نقطه عطفی در تاریخ ادیان الهی بود. دعوتی که نهتنها ساختار اعتقادی و اجتماعی شبهجزیره عربستان را دگرگون کرد، بلکه مناسبات قدرت و جایگاه گروههای مختلف دینی را نیز تحت تأثیر قرار داد. برخی از عالمان و بزرگان یهود، با توجه به نشانههای ظهور پیامبر خاتم(ص) در متون دینی، از پیش با این مسأله آشنا بودند؛ اما پذیرش پیامبری از خارج از سنت و ساختار دینی خود را با موقعیت و انتظاراتشان سازگار نمیدیدند. در منابع تاریخی و روایی، نمونههایی از مخالفتها و توطئههای برخی گروههای یهودی علیه پیامبر اسلام(ص) نقل شده است.




