منصوره نیكوگفتار، روان‌شناس در این‌باره می‌گوید: معمولا طلاق در هر سن و زمانی یك پدیده تلخ در خانواده و جامعه محسوب می‌شود. از بین رفتن یك زندگی كه روزی با عشق و كلی امید و آرزو آغاز شده، برای هر كسی تجربه‌ای تلخ خواهد بود. حالا اگر سال‌های ازدواج و زندگی مشترك طولانی‌تر باشد، این جدایی و طلاق غم انگیز تر خواهد بود.
 افرادی كه در دوران پیری و میانسالی و با وجود داشتن فرزند و نوه خواستار طلاق و جدایی می‌شوند، در دوران گذشته زندگی مشتركشان از بسیاری از مشكلات و اختلافات چشم پوشی كرده بودند، اما با گذشت سال‌ها زندگی و افزایش سن، طاقت و تحمل آنها كمتر شده و با به وجود آمدن هر مساله كوچكی بهانه‌گیری‌هایشان را شروع می‌كنند و به خود می‌گویند چرا باید به این زندگی مشترك ادامه دهیم.
 آنها تصور می‌كنند حالا كه فرزندانشان ازدواج كرده و 
سر و سامان گرفته‌اند، مجبور به تحمل خیلی از مشكلات نیستند و می‌توانند آزادانه‌تر عمل كنند.
 این زوج‌های میانسال كه برای طلاق راهی دادگاه خانواده می‌شوند در واقع همان زوج‌هایی هستند كه در گذشته به دلایل مختلف خود را ملزم به حفظ رابطه‌شان كرده بودند و حالا صبرشان لبریز شده و تصمیم به جدایی گرفته‌اند. از طرف دیگر متاسفانه قبح طلاق هم از بین رفته و مردم در مورد این پدیده اجتماعی با تسامح برخورد می‌كنند.