ظاهرا حسابی شوكه شده‌ای این طور نیست؟
من بهمن سال ۹۶ در كیش تست خون و ادرار دوپینگ دادم و طبق روال دو هفته بعد جواب منفی هر دو تست به ایمیلم آمد. حالا كه ۱۸ ماه گذشته UCI اسم مرا در فهرست دوپینگی‌ها نوشته. دو ماه پیش به من گفتند به تست تو مشكوك شده‌ایم و احتمال می‌دهیم مثبت باشد به همین دلیل از من یك‌سری سؤالات پرسیدند، اما مگر می‌شود با احتمال كسی را محروم و محكوم كرد. در حالی كه افسران وادا طبق قانون تست نگرفتند و كارشان هم ایراد داشت. من همه موارد را به آنها گفتم.
ظاهرا گفته بودی برایت پاپوش درست كرده بودند. چرا این حرف را زدی؟
بله گفتم. توطئه است. پاپوش كسانی كه خودشان دیگر در دوچرخه‌سواری نیستند و مدام به اتحادیه بین‌المللی ایمیل می‌زنند و خبرهای دروغ می‌دهند. به همین دلیل به‌دوچرخه‌سواری ایران بدبین شده‌اند و حتی كمتر تیم ایران را به رقابت‌ها و تورنمنت‌ها دعوت می‌كنند. دشمن‌ها باعث شدند چوب بدبینی UCI را من بخورم. در سایت اتحادیه بین‌المللی فهرست دوپینگی‌ها هست و جلوی اسم من تاریخ دوپینگم نیست، اصلا هیچی ندارد جز یك احتمال. من پاك پاكم.
 مهدی برای ما شفاف حرف می‌زنی؟
بعد از همه حرف‌هایی كه من زدم، اتحادیه بین‌المللی به من پیشنهادی هم دادند كه تو بیا اعتراف كن به دوپینگت و ما به تو تخفیف می‌دهیم!
 یعنی چه بیا و اعتراف كن؟
 من نمی‌دانم چرا باید به كاری كه نكردم اعتراف كنم؟ یعنی باید به تست منفی‌ام اعتراف كنم؟ اگر نه هم می‌توانی به مرجع بالاتر شكایت كنی. نكته جالب‌تر این‌كه گفتم تست B مرا آزمایش كنید. گفتند تست B نداریم. تازه هزینه 4000فرانكی بابت جلسه‌ای را كه گذاشته‌اند هم می‌خواهند. خدا را شكر تستم مثبت نبوده، اگر می‌شد چه كار می‌كردند.
 حالا قرار است چه كار كنی؟ با مسؤولان فدراسیون، وزارت ورزش یا . . . حرف نزدی؟
من ۲۴ سال در ورزش حرفه‌ای زحمت‌ كشیده‌ام. فكر می‌كنم اولین ورزشكاری هستم كه چنین تهمتی به او زده‌اند. امیدوارم وزارت ورزش، فدراسیون پزشكی به من كمك كنند تا آبرویم حفظ شود.