وقتی گوشی تلفنم زنگ خورد ، تعجب کردم! اینجا از صحن آزادی که وارد دارالزهد می‌شوی، امواج مغناطیسی تلفن‌های همراه در مقابل امواج بال فرشتگان، محلی از اِعراب ندارند... به همین خاطر است در حریم سلطان، تماس‌ها و پیام‌های زمینی از دسترس اهل آسمان خارج‌ می‌شوند!
القصه ؛ گوشی را جواب دادم. آقامهدی پشت خط بود. گفت برای روز میلاد «امام رضا جان» بنویس. گفتم سرِ «کشیک» هستم. گفت: چه بهتر! همان‌جا بنویس... گفتم چشم. نوشتم، از بهشت نوشتم ، در بهشت نوشتم...
 شب میلاد امام رئوف ، ساعت 5 تا 6 عصر ، کنار باب دارالسلام. سر کشیک خادمی. با خودم گفتم چه حرفی شیرین‌تر از حرف دل و دلدادگی. جای یادداشت، بهترین کار را کردم؛ صلوات بر محمد و آل محمد (علیهم السلام) ...از طرف همه مخاطبان روزنامه جام جم. صلوات‌ها را هدیه کردم به مادرشان حضرت زهرا و آقازاده‌شان جو‌ادالائمه علیهما‌السلام.
کشیکم که تمام شد، پیش‌روی حضرت ایستادم و عرض کردم؛ یا امام رضاجان! این‌بار نه از طرف خودم و اهل و عیالم، به نیابت همه اعضای خانواده جام‌جم : السلام علیک یاامین‌ا... فی ارضه...
بعد هم سلامی و والسلام...
زیارت همه‌تون قبول
۲۲ تیرماه ۱۳۹۸ خورشیدی - دهم ذیقعده ۱۴۴۰ قمری
مشهد مقدس - صحن جامع رضوی
خادم زائران و مجاوران حضرت رضا علیه‌السلام
مجید یراق‌بافان