زنان شهر
نمی‌دانم تا به حال در ازدحام بوده‌اید یا نه. جایی مثل یك رستوران شلوغ قدیمی، از آن‌جاهایی كه بلند حرف زدن بی‌كلاسی نیست و همه بلند بلند با هم حرف می‌زنند و صداها در هم می‌آمیزند. اگر تنها روی یك صندلی بنشینی فقط همهمه می‌شنوی. شاید بگویی صدای تجمع انسان‌ها همهمه‌ای گنگ است. اما نه. همهمه تجمع انسان‌ها به‌وضوح حرف می‌زند. مثلا حرف زدن این شهر را نگاه كن. از لابه‌لای همهمه انسان‌ها و ماشین‌ها و... حرفش را روی دیوارهایش می‌نویسد. یك روز مرگ بر فلانی، یك روز زنده‌باد فلانی، یك روز اشك، یك روز لبخند. دیوارها زبان گویای شهرند. زبان همهمه انسان‌ها.
