میدان حسن‌آباد در بخش مركزی تهران قرار دارد و از شرق به میدان امام خمینی (توپخانه)، غرب به میدان حر، از شمال به خیابان جمهوری و از جنوب به خیابان ابوسعید منتهی می‌شود. منطقه حسن‌آباد در ناحیه شمال غرب آن روزهای تهران قاجاری در حوالی دارالخلافه ناصری یكی از بزرگ‌ترین باغ‌های پایتخت بود. این باغ متعلق به میرزا یوسف آشتیانی ملقب به مستوفی‌الممالك، صدر اعظم ناصرالدین شاه بود. برخی معتقدند این منطقه به نام تنها پسر میرزا یوسف كه خداوند در اواخر عمر در حدود 70 سالگی به وی عطا كرد، حسن‌آباد نام گرفت و برخی معتقدند چون نام پدرش هم حسن بود، به یاد پدر و نام پسر چنین اسمی را برای این باغ ۲۰ هكتاری انتخاب كرد.
بعدها ورثه، این باغ بزرگ را تكه تكه كرده و به مردم فروختند. آن هم در حالی كه روز به روز وسعت تهران گسترش می‌یافت. پس از تخریب بافت قدیمی در محل تقاطع دو خیابان امام خمینی (سپه) و حافظ به دستور كریم آقا بوذرجمهر، شهردار تهران به جای چهارراه حسن‌آباد میدانی به همین نام و در همان مكان احداث كرد كه ساخت آن از سال ۱۳۰۷ تا سال ۱۳۱۳ به طول انجامید.
این میدان سال ۱۳۳۰ به كوشش  مهدی ملك‌زاده، پسر بزرگ ملك‌المتكلمین (از مشروطه خواهان) به نام او شد و مجسمه‌ای از ملك‌المتكلمین ساخته ابوالحسن صدیقی در این میدان نصب شد. پس از فوت ملك‌زاده در سال ۱۳۳۶ بلافاصله مجسمه برداشته و در ضلع جنوبی پارك شهر نصب شد و سال ۱۳۷۸ از انبار سازمان پارك‌ها سر درآورد.
میدان حسن‌آباد اكنون مركز فروش انواع كاموا و نخ‌های بافتنی است. ضلع جنوبی آن محل فروش وسایل نوزاد (سیسمونی) است و ضلع شمالی آن به مبلمان اداری و لوازم چوبی منزل اختصاص دارد. جالب است بدانیم «بازارچه حسن‌آباد» كه اكنون بورس ابزارآلات، قفل و پیچ و مهره است قبل از سال ۶۱ محل رفت و آمد مردم برای دیدن فیلم بوده است چرا كه سینما «میهن» در این قسمت میدان پذیرای اهالی هنردوست بود.