قاضی: این سخنان برای عامیان است پس برای همانان بگویید نه در خلوت خدای خود و قاضی شارح.
    جوری: قاضی شارح با خدای خود خلوتی ندارد. او خواسته كه بر او احاطه داشته باشند كه دارند (اشاره دست به ارغون شاه).
    قاضی: ای شیخ به استقبال مرگ نرو. این شاگرد می‌تواند جانت را حفظ كند... پیروانت مصون خواهند ماند.
    جوری: نخواهند ماند. اگر علیه تو و مثل تو مبارزه كنند، جان‌شان را از كف می‌دهند و اگر با تو بسازند جان‌شان را مال‌شان را خدای‌شان را و شأن انسانی‌شان را. تا تو هستی ایشان مصون نخواهند ماند.
    قاضی: آنچه تاكنون انجام داده‌ام هرگز خیانتی به مردم نبوده. مغولان دوست‌تر دارند بدون محاكمه كشتار كنند. تنها عملی كه حقیر انجام داده ‌است مهار كردن كشتار مغولان با حكمیت و قضاوت بوده‌است. آیا این جنایت است یا مهار كردن جنایت؟
    جوری: محق جلوه دادن جنایت! كه از نفس جنایت موهن‌تر است.
    قاضی: قضاوت من چون تیغی دو دم است كه یك دم آن به‌سوی جنایتكاران و...
    جوری: كه هر دو دم به سوی مردم است!
    کارگردان: محمدعلی نجفی
    سال ساخت: 1362(سربداران)