زودباوری بد دردی است و آن را اغلب مساوی با ساده‌لوحی می‌دانند. انسان اگر ساده‌لوح نباشد كه زودباور نمی‌شود، ولی خب امروز اگر به كسی بگوییم ساده‌لوح حتما مشتی حواله صورتمان خواهد كرد كه چرا به من توهین كردی! ولی برادرجان چه‌خوشمان بیاید و چه نیاید زودباوری ریشه در ساده‌لوحی دارد. جسارت نباشد، ولی وقتی خوب فكر نكنیم و دو دوتا چهارتا نكنیم محكوم به ساده‌لوحی هستیم. همین كه بگویند فلان چیز را شنیدی یا فلان موضوع را خبردار شدی و ما بدون‌تحقیق و به صرف یك گپ ساده آن را باور كنیم ریشه در این دارد كه ما زودباوریم و... .
بهترین راه مبارزه با زودباوری این است كه هرچیزی را بی‌چون و چرا قبول نكنیم، وحی منزل نیست كه! حتما چون و چرا كنیم و قبل از پذیرش اصل موضوع صحت و سقم آن را دربیاوریم كه متهم به ساده‌لوحی نشویم! از این مهم‌تر اين‌كه قرار است نسل بعدی هم به واسطه ما رشد و پرورش یابند پس بهتر است طوری رفتار كنیم كه در آینده اگر فاتحه‌ای به گورمان حواله نمی‌كنند لااقل فحش و فضیحت نثارمان نكنند كه كاش والدین ما یادمان می‌دادند كه زود اعتماد و به‌سادگی باور نكنیم.
سیدبشیر حسینی كه معرف حضورتان هست؟ داور برنامه تلویزیونی «عصر جدید»! که تخصصش هم «سواد رسانه‌ای» است. او كتابی نوشته با عنوان «لایك ممنوع» كه در آن به خواننده نشان می‌دهد چطور بر زودباوری خود غلبه كند. 
البته او در كتابش كه به صورت مشترك با طاها ساقیان نوشته شبكه اجتماعی را عامل مهمی در تقویت زودباوری معرفی كرده و تلاش می‌كند راه‌هایی را به مخاطب یاد بدهد كه به‌راحتی تحت تاثیر اخبار و مطالب این بستر قرار نگیرد. او سعی می‌كند با مثال‌های مختلف به خواننده راه‌های مقابله با زودباوری را یاد بدهد، ولی قبل از آن ابتدا ثابت می‌كند هر كدام از ما به اندازه‌ای گرفتار زودباوری هستیم و وقتی این را پذیرفتیم سراغ درمان و علاج این موضوع می‌رويم.
این كتاب از آنجا كه محتوا را به صورت كپسولی به خواننده عرضه می‌كند برای هر مخاطبی قابل توصیه است و خواندن آن زمان زیادی را نمی‌گیرد. یعنی در فرصت‌های كوتاه مثل نشستن در تاكسی و مترو می‌توان این كتاب را در دست گرفت و یك نكته از آن را خواند تا كمتر زودباور بود.