این روزها وقتی می‌گوییم مریم گلی، بیشتر به ذهن‌مان می‌رسد یك شناسه (ID) در ایمیل، اینستاگرام یا دیگر شبكه‌های اجتماعی باشد. در واقع فضای مجازی پُر است از این نام‌های گلی دار! الی‌گلی، مریم گلی، زهراگلی، بانوگلی و... اما خیلی خیلی قبل از این كه پای این گلی خانم‌‌ها به صفحه‌های مجازی كشیده شود در خانه مادربزرگ‌های ما كه زندگی به معنی واقعی‌اش در آن جریان داشت مریم گلی با آن شاخه و برگ‌های زیبایش گوشه تاقچه و باغچه خودنمایی و عطر آن همه را مدهوش می‌كرد.
مریم گلی، یك گیاه بسیار معروف است كه گل سلوی هم به آن می‌گویند چون از جنس Salvia و خانواده Lamiaceae (نعناییان) است. 
این گیاه كاملا تابستانی است كه گرم‌ترین روزهای سال بهترین زمان رشد آن تلقی می‌شود. از این گیاه برای كاشت در حاشیه‌ها و كنار راهروها با هدف زیباسازی و ایجاد فضای سبز بسیار استفاده می‌شود.
در این گیاه برگ‌ها تقریبا پهن و البته نوك تیز هستند و گل‌های قرمز آن هم در انتهای دم گل به صورت خوشه‌ای قرار می‌گیرند.
اما برویم سراغ نیازها و شرایط نگهداری مریم گلی:
گل‌دهی: مریم گلی از اواسط بهار گل‌دهی را آغاز می‌كند و در تابستان به اوج گل‌دهی می‌رسد.
خاك: خیلی خاك مرغوب و خاصی نمی‌خواهد و خاك معمولی باغچه با قدری كمپوست برایش كافی است.
نور و دما: این گیاه به گرما و نور تابستان نه تنها مقاوم است بلكه تقریبا وابسته به آن است و باید در فصول سرما و شش ماهه دوم سال حواس‌مان باشد در آفتاب كامل قرار گیرد.
خاصیت دارویی: مریم گلی به‌عنوان داروی گیاهی استفاده می‌شود، چون برگ‌های آن شدیدا آنتی‌اكسیدان دارد و می‌تواند علائم و مشكلات پیری را كاهش دهد و به همین دلیل از عصاره مریم گلی در درمان آلزایمر هم بهره می‌برند. 
برگ‌های مریم گلی هم در حوزه دندانپزشكی مصرف دارد و می‌توان محلول دهانشویه‌ای تهیه كرد كه در درمان بیماری‌های دهان و دندان مفید است. 
همچنین گروهی از اطبای سنتی از این برگ‌ها در درمان مشكلات قاعدگی بانوان هم استفاده می‌كنند. به‌طور سنتی گیاه مریم گلی را مرتبط با افزایش عمر و مفید برای تقویت حافظه سالمندان می‌دانند. از طرفی تمام اجزای مریم گلی به‌خصوص گل‌آذین آن دارای تركیبات معطر است و این روزها در صنعت به عنوان مواد معطر، چاشنی، اسانس‌ها و تهیه مواد آرایشی و دارویی استفاده می‌شود.