شرط دیگر که در ماده 1198 قانون مدنی به آن اشاره شده تمکن مالی شخصی است که ملزم به انفاق است، یعنی بتواند نفقه بدهد؛ بدون این‌که در معیشت خود دچار مضیقه گردد که این امر به عرف واگذار شده است و چه بسا کسی با داشتن استطاعت مالی و ثروت تنها بتواند از عهده مخارج خود و خانواده‌اش برآید و به بدهی‌های خود رسیدگی کند، پس این شرط به همراه دو شرط مذکور در ماده 1197 قانون مدنی که به آنها اشاره شد بایستی فراهم گردد تا نفقه اقارب الزامی گردد، مضافا بر این‌که ممکن است پدری با زحمت فراوان فرزند خود را به ثمر رسانده و حال خود نیازمند نفقه فرزندش باشد. لذا به سادگی می‌توان تفاوت بین نفقه اقارب را با نفقه همسر مشاهده نمود و دیگر این‌که نفقه همسر در صورت دارا بودن وی نیز بایستی الزاما پرداخت گردد  و ربطی به دارایی‌های همسر ندارد و شامل نفقه معوقه (قبلی) نیز می‌باشد اما در نفقه اقارب فقط نسبت به آینده امکان مطالبه نفقه وجود دارد.