در دوران كهن، كشتی‌شكستگانی كه
از غرق  شدن در آب‌های خروشان اقیانوس جان سالم به در می‌بردند و
به جزیره‌ای می‌رسیدند، اگر ممكن بود نوشته و مشخصاتی از خود را در بطری قرار می‌دادند و در آن را محكم می‌بستند و به امواج دریا می‌سپردند؛ به امید آن‌كه شاید روزی روزگاری، كسی از آنان اثری پیدا كند و به جست‌وجوی آنان بپردازد.
در دهه 1350/ ۱۹۷۰ سازمان فضایی آمریكا - ناسا - با چنین خیالی، پیام‌هایی برای «ساكنان ماورای آسمان‌ها» فرستاد؛ البته نه در بطری بلكه در دو كاوشگر مجهز به نام‌های ویجر ۱ و ویجر ۲. البته ماموریت اصلی این دو كاوشگر فرستادن عكس و اطلاعات و كاوش و بررسی دقیق سیاره‌های گازی منظومه شمسی بود و بعد از آن باید به سوی دنیا‌های ناشناخته ورای منظومه شمسی پروازشان را ادامه می‌دادند و راهی فضای بین ستاره‌ای می‌شدند.
دیروز چهل و دومین ســـالگرد پرتاب فضاپیمای كاوشگر ویجر2 به دوردست‌های منظومه شمسی بود. این كاوشگر در 29 مرداد 56 و كاوشگر ویجر ۱ در 14 شهریور همان سال به فضا پرتاب شدند. كاوشگران توانستند از سیارات دوردست منظومه شمسی، عكس و اطلاعات بسیار ارزنده‌ای به زمین بفرستند و سپس راهی فضای بیرونی منظومه شمسی شوند. وجود سوخت هسته‌ای به این دو قاصدِ زمینیان اجازه می‌دهد تا سال 1399/ ۲۰۲۰ به فعالیت ادامه دهند و پس از آن به‌تدریج ارتباطشان با زمین قطع خواهد شد.
اما محموله مهم و پیام زمینیان به ساكنان جهان‌های دوردست شامل مجموعه‌ای از نقش و نگار و تصاویر و صداها از زمین و زمینیان در صفحه‌ای مسی با روكش طلا شامل ۱۱۵ قطعه عكس آنالوگ، تصویری از دو انسان (زن و مرد)، نشانی جایگاه زمین در منظومه شمسی و كهكشان راه شیری، اصواتی از زمین از جمله صدای رعد و برق، صدای گریه یك نوزاد، صدای برخورد امواج به ساحل، صدای قلب و گام برداشتن انسان، موسیقی‌های منتخب از فرهنگ‌ها و كشورهای مختلف جهان، سلام و خوشامدگویی به ۵۵ زبان از جمله فارسی بود.
متن پیام فارسی از این قرار است:
درود بر ساكنان ماورای آسمان‌ها
 بنی‌آدم اعضای یك پیكرند
كه در آفرینش ز یك گوهرند
چون عضوی به‌درد آورد روزگار
دگر عضوها را نماند قرار
كاوشگر ویجر۱ در 14 اسفند 57 به نزدیك‌‌ترین فاصله نسبت به مشتری رسید و توانست اطلاعات و تصاویر جالبی از این سیاره غول‌پیكر و اقمارش به زمین بفرستد. سپس راهی سیاره زحل شد كه در آنجا نیز عكس و اطلاعات بسیار ارزنده‌ای را از این سیاره و اقمارش به زمین فرستاد. این كاوشگر در 21 آبان 59 در مسیر خروج از منظومه شمسی قرار گرفت تا رهسپار فضای بیكران میان ستاره‌ها در كهكشان راه‌شیری شود. ناسا در 22 شهریور 92 خروج ویجر ۱ از منظومه شمسی را اعلام كرد.
كاوشگر ویجر ۲ پس از گذر از نزدیكی سیاره‌های مشتری و قمرهایش (در 18 تیر 58)، سیاره زحل (در 3 شهریور 60)، اورانوس (در 4 بهمن 64) به طرف نپتون حركت كرد. این كاوشگر پس از عبور از كنار نپتون و قمرهایش در 24 مرداد 68 مانند ویجر ۱ راهی فضای بیكران شد.