مروری سریع بر یك كتاب كودكانه
خانواده به زبان ساده
زینب آزاد
در اسلام، خانواده پایه اصلی جامعه را تشكیل می‌دهد و در جایگاه ریشه، ایفای نقش می‌كند. تربیت صحیح، همبستگی، گذشت، مسؤولیت‌پذیری و امثال اینها جزو اموری هستند كه در خانواده به بلوغ رسیده و در جامعه بروز و ظهور پیدا می‌كنند؛ همان‌طور كه عدم تعادل روانی، خشم، بد‌بینی و... ریشه در خانواده و حواشی آن دارد.
آمار و نمودارهای رشد جمعیت در سال‌های اخیر نشان‌دهنده روند كاهشی تولید مثل است . با این تفاسیر تا چند سال آینده، كودكان‌مان با واژه‌هایی همچون خاله و عمو و حتی خواهر یا برادر، غریبی خواهند كرد و هیچ ذهنیتی از آنها نخواهند داشت. معمولا آشنایی با اعضای خانواده و معرفی نسبت‌ها از سنین كودكی در برنامه تربیتی فرزندان قرار می‌گیرد. علی باباجانی خلاقیت به خرج داده و كتابی را با عنوان «من خانواده‌ام را دوست دارم» برای كودكان به رشته تحریر درآورده است تا كودكان را با این مفاهیم آشنا كند. او با معرفی نسبت‌های نسبی و سببی در قالب خرده روایت‌های كودكانه، والدین را در این راه یاری كرده و كار را برایشان سهل می‌كند.
با تورقی سرسری متوجه خواهید شد كه این اثر از سرزندگی و شادابی مثال‌زدنی بهره‌مند است. تصویرگری‌های زیبای نوشین بیجاری را به خوش‌قلمی نویسنده اضافه كنید. تصاویر جان‌دار و رنگارنگ كه نفس كتاب را تازه می‌كنند و كودكان را سر شوق می‌آورند. استفاده عامدانه از طرح‌های ایرانی - اسلامی به شما این اطمینان خاطر را می‌دهد تا با خیالی راحت این كتاب را برای كودكان خود تهیه كنید.
خاصیت این كتاب در مشاركتی بودن آن است. این كتاب منتشر شده در انتشارات جمكران، كودكان را در یك رابطه دو طرفه قرار داده و از آنها توقع همكاری دارد. از كشیدن نقاشی تا پاسخ به سؤالات طراحی شده و هدفمند. كودكان پس از آشنایی با نسبت‌ها و تطبیق آن با خانواده خود، باید تصویری بكشند یا خصوصیتی را یادداشت كنند؛ علاوه بر اینها پاسخ سؤالات جدول طراحی شده را در جای مناسب نوشته و رمز جدول را پیدا كنند، همچنین در برخی صفحات گزینه صحیح را در پاسخ سؤالات مطرح شده علامت بزنند، البته كه در این موارد به كمك والدین نیازمند خواهند بود.
نكته دیگر این كتاب آن است كه پس از معرفی نسبت‌ها، به تناسب آن مصادیق مذهبی - دینی را برای كودكان بیان می‌كند. به طور مثال در معرفی خواهر، پس از بیان روایت آن از زبان یك پسربچه، در جملات كوتاهی به معرفی حضرت زینب(س) و امام حسین(ع) و همچنین امام رضا(ع) و حضرت معصومه(س) می‌پردازد و رابطه خواهر برادری ایشان را مطرح می‌كند. در جایی دیگر در معرفی نسبت عمو، از رشادت‌ها و وفاداری حضرت عباس(ع) سخن به میان آورده و در ذهن كودكان‌تان حماسه كربلا را تداعی می‌كند.
از دیگر نكات مثبت این كتاب تنوع در شخصیت‌های روایت‌كننده است، به این صورت كه راویان ابتدا خود را با اسم معرفی می‌كنند، پس از آن به معرفی نسبت‌ها و در برخی موارد به جزئیات می‌پردازند و گاهی هم مخاطبان را وارد خاطرات كودكانه خود می‌كنند.
این كتاب صرفا یك معرفی نامه نیست! اگر چه كه بخش اعظمی از آن به معارفه نسبت‌ها تعلق دارد، اما در لایه‌های زیرین آن اخلاق و ارتباطات اجتماعی هم گنجانده شده است. یكی از اتفاقاتی كه در این كتاب شاهد آن هستیم، پرداخت به روابط اجتماعی كودكان است. این روزها شاهد آن هستیم كه اغلب قریب به اتفاق والدین، كودكان خود را از سنین پایین‌تر به مهدهای كودك می‌سپارند. در این قِسم مكان‌ها كودكان، مربیان خود را با الفاظی همچون: خاله یا عمو صدا می‌كنند. این اثر به این امر در لفافه پرداخته و كودكان را هشیار می‌كند كه این الفاظ مختص اعضای خانواده است و حتی به صورت اعتباری هم نباید از آن استفاده شود.
این كتاب 33 صفحه‌ای كم‌حجم است، ولی پربار. در كنار معارفه نسبت‌ها و تطبیق دینی - مذهبی آنها در تاریخ اسلام، كودكان با مشاغل مختلفی آشنا می‌شوند. راویان در این كتاب با اعتماد به نفسی محسوس از مشاغل والدین و بستگان‌شان حرف می‌زنند و به آن افتخار می‌كنند.
شاید در نگاه اول كتاب سبك و معمولی به نظر بیاید، اما با كنكاش در تصاویر و حواشی كتاب به این امر پی خواهیم برد كه كتاب پرمحتوایی روبه‌رویمان قرار دارد. بدون در نظر گرفتن متن نوشته‌شده، تصاویر گرافیكی آن حرف‌های بسیاری برای گفتن دارند. تصاویر این كتاب به معنای واقعی جان‌دار هستند و كودكان را به چالش خواهند كشید.
آمار و نمودارهای رشد جمعیت در سال‌های اخیر نشان‌دهنده روند كاهشی تولید مثل است . با این تفاسیر تا چند سال آینده، كودكان‌مان با واژه‌هایی همچون خاله و عمو و حتی خواهر یا برادر، غریبی خواهند كرد و هیچ ذهنیتی از آنها نخواهند داشت. معمولا آشنایی با اعضای خانواده و معرفی نسبت‌ها از سنین كودكی در برنامه تربیتی فرزندان قرار می‌گیرد. علی باباجانی خلاقیت به خرج داده و كتابی را با عنوان «من خانواده‌ام را دوست دارم» برای كودكان به رشته تحریر درآورده است تا كودكان را با این مفاهیم آشنا كند. او با معرفی نسبت‌های نسبی و سببی در قالب خرده روایت‌های كودكانه، والدین را در این راه یاری كرده و كار را برایشان سهل می‌كند.
با تورقی سرسری متوجه خواهید شد كه این اثر از سرزندگی و شادابی مثال‌زدنی بهره‌مند است. تصویرگری‌های زیبای نوشین بیجاری را به خوش‌قلمی نویسنده اضافه كنید. تصاویر جان‌دار و رنگارنگ كه نفس كتاب را تازه می‌كنند و كودكان را سر شوق می‌آورند. استفاده عامدانه از طرح‌های ایرانی - اسلامی به شما این اطمینان خاطر را می‌دهد تا با خیالی راحت این كتاب را برای كودكان خود تهیه كنید.
خاصیت این كتاب در مشاركتی بودن آن است. این كتاب منتشر شده در انتشارات جمكران، كودكان را در یك رابطه دو طرفه قرار داده و از آنها توقع همكاری دارد. از كشیدن نقاشی تا پاسخ به سؤالات طراحی شده و هدفمند. كودكان پس از آشنایی با نسبت‌ها و تطبیق آن با خانواده خود، باید تصویری بكشند یا خصوصیتی را یادداشت كنند؛ علاوه بر اینها پاسخ سؤالات جدول طراحی شده را در جای مناسب نوشته و رمز جدول را پیدا كنند، همچنین در برخی صفحات گزینه صحیح را در پاسخ سؤالات مطرح شده علامت بزنند، البته كه در این موارد به كمك والدین نیازمند خواهند بود.
نكته دیگر این كتاب آن است كه پس از معرفی نسبت‌ها، به تناسب آن مصادیق مذهبی - دینی را برای كودكان بیان می‌كند. به طور مثال در معرفی خواهر، پس از بیان روایت آن از زبان یك پسربچه، در جملات كوتاهی به معرفی حضرت زینب(س) و امام حسین(ع) و همچنین امام رضا(ع) و حضرت معصومه(س) می‌پردازد و رابطه خواهر برادری ایشان را مطرح می‌كند. در جایی دیگر در معرفی نسبت عمو، از رشادت‌ها و وفاداری حضرت عباس(ع) سخن به میان آورده و در ذهن كودكان‌تان حماسه كربلا را تداعی می‌كند.
از دیگر نكات مثبت این كتاب تنوع در شخصیت‌های روایت‌كننده است، به این صورت كه راویان ابتدا خود را با اسم معرفی می‌كنند، پس از آن به معرفی نسبت‌ها و در برخی موارد به جزئیات می‌پردازند و گاهی هم مخاطبان را وارد خاطرات كودكانه خود می‌كنند.
این كتاب صرفا یك معرفی نامه نیست! اگر چه كه بخش اعظمی از آن به معارفه نسبت‌ها تعلق دارد، اما در لایه‌های زیرین آن اخلاق و ارتباطات اجتماعی هم گنجانده شده است. یكی از اتفاقاتی كه در این كتاب شاهد آن هستیم، پرداخت به روابط اجتماعی كودكان است. این روزها شاهد آن هستیم كه اغلب قریب به اتفاق والدین، كودكان خود را از سنین پایین‌تر به مهدهای كودك می‌سپارند. در این قِسم مكان‌ها كودكان، مربیان خود را با الفاظی همچون: خاله یا عمو صدا می‌كنند. این اثر به این امر در لفافه پرداخته و كودكان را هشیار می‌كند كه این الفاظ مختص اعضای خانواده است و حتی به صورت اعتباری هم نباید از آن استفاده شود.
این كتاب 33 صفحه‌ای كم‌حجم است، ولی پربار. در كنار معارفه نسبت‌ها و تطبیق دینی - مذهبی آنها در تاریخ اسلام، كودكان با مشاغل مختلفی آشنا می‌شوند. راویان در این كتاب با اعتماد به نفسی محسوس از مشاغل والدین و بستگان‌شان حرف می‌زنند و به آن افتخار می‌كنند.
شاید در نگاه اول كتاب سبك و معمولی به نظر بیاید، اما با كنكاش در تصاویر و حواشی كتاب به این امر پی خواهیم برد كه كتاب پرمحتوایی روبه‌رویمان قرار دارد. بدون در نظر گرفتن متن نوشته‌شده، تصاویر گرافیكی آن حرف‌های بسیاری برای گفتن دارند. تصاویر این كتاب به معنای واقعی جان‌دار هستند و كودكان را به چالش خواهند كشید.
