مصالح کشورها و سیاست خارجی هیچ‌گاه میان افراد در هیچ دوره تاریخی نه شکل گرفته و نه امکان شکل‌گیری آن وجود دارد. چون تفاهمات خارجی براساس خواست متقابل دولت‌ها و ملت ها شکل می گیرد. این همان اشتباهی است که قبلا از سوی آقای محمدجواد ظریف، وزیر خارجه کشورمان در رابطه با برجام انجام شد.
بر مبنای توافقی که صورت گرفت برخی در رسانه‌ها تیتر زدند که تضمین این قرارداد امضای جان کری وزیر خارجه ایالات متحده است و دیدیم این موضوع با روی کار آمدن دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا زیر سوال رفت و این کشور از برجام خارج شد.
 این مساله نشان از ابطال این اندیشه و تفکر دارد. چون اساسا هیچ وقت میان دو کشور ارتباطات و تفاهمات و مسائل مرتبط میان دو نفر محدود نمی‌شود. چون هر کشور از ساختار و تشکیلاتی برخوردار است و همچنین سه قوه مقننه، ‌مجریه و قضاییه در راس حوزه‌های تصمیم‌گیری قرار دارند. همچنین شوراهای تصمیم‌گیر هم در مورد مسائل مختلف باید موضوع را بررسی و به توافقاتی برسند. این مساله در مورد ایران هم وجود دارد و براساس این تجربه جهانی است که تفاهمات و تعاملات بین المللی شکل می‌گیرد. معتقدم رئیس‌جمهور نباید اختراعی کند که خاص خودش باشد.