29 خرداد امسال كه لوییز انریكه اعلام كرد دیگر روی نیمكت تیم ملی اسپانیا نمی‌نشیند، همه خبرنگاران اسپانیایی از یك واقعیت تلخ خبر داشتند؛ اما اخلاق را جلوتر از حرفه‌ای‌گری دیده و تجسس را در حوزه خانواده انریكه متوقف كردند تا جدایی مربی نامدار از تیم ملی اسپانیا، تنها «مشكلات شخصی» عنوان شود. این راز، اما زمان زیادی در پس پرده نماند. وقتی انریكه در نامه‌ای پر از حزن نوشت: «دخترم در 9 سالگی و بعد از پنج ماه مبارزه با بیماری درگذشت.» چانا وقتی از دنیا رفت فقط 9 سال داشت و غم این حقیقت برای پدرانی كه دختر دارند بیش از مردان دیگر دنیا بود. آنها با تمام كلمات نامه این پدر داغدیده اشك ریختند. بخصوص برای این جمله‌ها: «دلمان برایت تنگ می‌شود... هر روز به یادت هستیم. به امید دیدار در آینده... .»  چانا بخش تكراری و همیشگی جشن‌های انریكه در دوران مربیگری بود؛ همان ستاره راهنمای او و خانواده‌اش. ستاره‌ای كه در میان شادی‌های كودكی‌اش همبازی مناسب‌تری جز سرطان نیافت و با همین رفیق  ترسناک رفت.