بعد از مرگ لیلا، تنهایی آزارش می‌داد و این اواخر بیشتر احساس تنهایی می‌كرد. 150 متر خانه كه همه جای آن برایش خاطره‌ای از لیلا بود.
صص تصمیم گرفت همخانه‌ای را وارد تنهایی‌اش كند، شاید از این وضع خلاص شود. در سایت آگهی همخانه را منتشر كرد. نه پول پیش می‌خواست و نه اجاره . فقط همخانه‌ای كه بتواند همدردش باشد، كافی بود. چند نفری زنگ زدند و به خانه آمدند. بعضی معتاد بودند و بعضی دیگر حوصله همخانه شدن با یك پیرمرد را نداشتند و خودشان منصرف می‌شدند.
چند روزی گذشت تا این‌كه یك روز صبح با صدای زنگ تلفن از خواب بیدار شد. آن‌سوی خط دختر جوانی بود. وقتی فهمید پیرمرد تازه از خواب بیدار شده، با عذرخواهی قطع كرد و یك ساعت بعد دوباره زنگ زد.
ـ سلام، ببخشید آقا صبح بیدارتان كردم. من مهسا هستم. در تهران دانشجو هستم. پدرم كشاورز است و وضع خوبی نداریم. می‌خواستم اگر اجازه دهید همخانه شما شوم.  كارهای خانه را هم انجام می‌دهم.
پیرمرد مكثی كرد و بعد نشانی خانه را داد. حدود نیم ساعت بعد دختر جوان در قاب آیفون خانه جا گرفت. وارد خانه كه شد از سرگذشت تلخش گفت. پیرمرد هم خانه را به او نشان داد و به اتاقی كه در نزدیكی در ورودی بود اشاره كرد و گفت: اینجا اتاقت هست. یك روز برویم تخت و كتابخانه بخر. فقط اینجا قانون دارد. مهمانی ممنوع و ساعت خواب 10 شب است. اگر بدخواب شوم تا صبح خوابم نمی‌برد.
مهسا قبول كرد و قرار شد به خوابگاه برود و وسایلش را جمع كند و فردا بیاید. چند دقیقه از رفتن مهسا گذشته بود كه این بار در چارچوب ورودی در جا گرفت. این بار تنها نبود و دو مرد پشت سرش ایستاده بودند. پیرمرد شروع به سر و صدا كرد. دو مرد قوی هیكل سمتش رفتند و با شالی دهانش را بستند. بعد هم او را به حمام بردند.
هرچه دم دستشان بود را برداشتند و بار پرایدشان کردند كه به حیاط خانه آورده بودند. بعد هم فرار كردند. 
چند روز بعد...
دختر پیرمرد چند بار با خانه پدر تماس گرفت اما او به تلفن جواب نمی‌داد. دل‌نگران بار سفر بست و راهی تهران شد. هر چه در زد پدر در را باز نكرد. همسایه‌ها هم از او بی خبر بودند. با پلیس و آتش نشانی تماس گرفت و درخواست كمك كرد. چند دقیقه بعد در باز شد و وارد خانه شدند. بوی بدی فضای خانه را پر كرده بود. رد بو را گرفتند و به حمام رفتند. جسد پیرمرد در گوشه حمام افتاده بود و چند روزی از مرگش می‌گذشت.