این طلبه‌های داستان‌نویس
«آقای سلیمان! می‌شود من بخوابم؟» نام یك رمان است كه نویسنده‌اش طلبه است. بله تعجب نكنید طلبه یا همان روحانی! البته در اهل قلم بودن طلبه‌ها و روحانیون جای شك و شبهه‌ای نیست، ولی این‌كه رمان و قصه بنویسند می‌تواند برای مخاطبی كه تصورش از طلاب امور دینی این است كه آنها را اغلب روی منبرها و پشت تریبون‌ها ببیند، تعجب‌برانگیز باشد.
حجت‌الاسلام سیدمحمدرضا واحدی، نویسنده این كتاب است؛ یكی از طلبه‌هایی كه در این وادی قلم زده و داستان نوشته است. اولین بار نام
این اثر را زمانی شنیدم كه خودم هم تصور نمی‌كردم، یك طلبه اهل نوشتن قصه و رمان باشد ولی وقتی یكی از دوستان گفت كه این قصه را یك فرد معمم نوشته اولش جا خوردم، ولی به مرور متوجه شدم چیز عجیبی نیست. شنیدن نام‌هایی نظیر مظفر سالاری و موفق شدن آنها در فضای داستان‌نویسی یعنی این‌كه داستان نوشتن برای طلبه‌های امور دینی امری جدی است و نمی‌شود بی‌تفاوت از كنارشان رد شد.
جالب است بدانید مثلا همین كتابی كه گفتم هم‌اكنون به چاپ نهم رسیده و این را باید مساوی با این دانست كه مخاطب نه‌تنها از سر كنجكاوی كه بداند طلبه‌ها چه چیزی نوشته‌اند، بلكه از این منظر كه داستان قابل اعتنایی خلق كرده‌اند با اثر آنها روبه‌رو شده است. رمان پرفروش «رویای نیمه شب» اثر مظفر سالاری هم یكی دیگر از همین نوع آثار است كه تاكنون به شمارگان بالای
یكصد هزار نسخه رسیده؛ عددی كه برای بسیاری از داستان‌نویسان ایرانی عددی رویایی تلقی می‌شود.
داستان‌نویسان طلبه در واقع طی سال‌های اخیر با جدیتی وصف‌نشدنی دست به نوشتن زده‌اند و اگر اغراق نباشد باید گفت كه جریان داستان‌نویسی طلاب و مكتب ادبی قم را ایجاد كرده‌اند. مكتب ادبی قم از این حیث كه امروز قلب تپنده حوزه‌های علمیه در قم است و از این منظر که داستان‌نویسان هم بیشتر از طلاب مشغول به تحصیل در مدارس قم برخاسته‌اند و به همین خاطر می‌توان آینده روشنی را در داستان‌نویسی قم شاهد بود.
شمار طلابی كه از این فرم برای بیان حرف‌های خود استفاده كرده‌اند رو به فزونی است و دیگر نمی‌توان به یك یا دو اسم بسنده كرد. ابراهیم اكبری دیزگاه، علی‌اصغر عزتی‌پاك، مهدی كفاش، علی آرمین،
احمد مدقق، مرتضا كربلایی‌لو، سیداحمد بطحایی، امیر خداوردی و... اسامی برخی طلبه‌هایی است كه در سال‌های اخیر آثارشان در بازار كتاب توزیع شده و با اقبال نیز مواجه شده است. حتی در كنار مردان باید نام طلبه‌های خانم را نیز قرار داد كه با وجود تعداد اندكشان آنها هم مانند جوانه‌ای تازه سر از خاك برآورده مشغول نوشتن و روایت هستند.
به دلیل این جریان كه اتفاقا جای بحث و مطالعه دارد سراغ برخی مولفه‌های داستان‌نویسی طلاب رفته‌ایم و مروری بر آثار و برخی كارهای آنها كرده‌ایم.
