گـــریـــز از مــركــز 
بخش گریز از مركز همان ابتدا مخاطب را به جهان دیگر دعوت کرده و با آمار و تصاویر و اسناد مختلف مخاطب را به سمت سوژه مورد نظر هدایت می‌كند. مثلا در یكی از برنامه‌ها كه موضوع شادی است مجری برنامه با نام جان اسمیت و با فضایی فانتزی و همراه با شوخی از فنلاند به عنوان شادترین كشور یاد می‌كند و با بررسی آماری این موضوع از گزارش‌های دیگری درباره میزان خودكشی‌ در این كشور پرده برمی‌دارد. 
 دیگران
دیگران بخشی است كه موضوعات را از نگاه خود خارجی‌ها بررسی می‌كند. مثلا با افرادی از كشورهای خارجی مصاحبه می‌كند كه ممكن است این افراد در داخل كشور باشند كه بخشی از مصاحبه‌های این برنامه با در نظر گرفتن پس‌زمینه و محیط مصاحبه در جشنواره جهانی فیلم فجر انجام شده است. 
در كنار همین مصاحبه‌ها هم گاهی از سخنرانی‌های آرشیوی مرتبط با موضوع استفاده می‌شود كه همه اینها كمك می‌كند تا برنامه با ضرباهنگ تندتری و با بخش‌های كوتاه و سریع همراه شود. 
 دور دنیا
بخش دور دنیا برنامه را كمی از هویت خودش دور می‌كند. «دور دنیا» انگار خودش یك مجله است كه در یك مجله تصویری هویت مستقلی دارد. در این بخش برخی از اخباری كه شبیه خبرهای شبكه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام است خوانده می‌شود و مجری سعی می‌كند برخی از موقعیت‌ها را هم در همان فضای شوخی و خنده شبیه‌سازی كند. 
 سلفی‌گیران بدون مرز
این آخرین بخش برنامه است كه گاهی با خود ایرانی‌های آن‌ور مرزها همراه است. مثلا در یكی از قسمت‌ها كامران نجف‌زاده در ویدئویی از شرایط ازدواج در كشورهای خارجی می‌گوید. این‌كه ازدواج برای برخی مثل یك موفقیت است یا شرایط جدایی آن‌قدر سخت است كه باید بخشی از اموال را 
بخشید. 
برنامه اورست می‌تواند تا حدی مخاطب را با شمایی كلی از آنچه در اخبار نسبت به جهان خارج می‌شنویم آشنا كند. معرفی‌ای كه سعی كرده است با گرافیك‌های پررنگ و لعاب و موسیقی‌های متنوع بسته‌بندی كند تا مخاطب از دیدن آن خسته نشود. اما شاید باز هم حرف و دغدغه آن از همان ابتدا برای مخاطب مشخص باشد و بداند كه قرار است چه مفهومی درباره جهان غرب به او القا 
شود. 
البته در توضیحی نسبت به این برنامه منتشر شده است «اورست به بررسی تصویری كه در جامعه ایرانی از غرب و زندگی در غرب شكل گرفته، تصویری غیر واقعی و تصویری بهشت گونه كه حسرت  بر افكارعمومی ایرانیان بر جای گذاشته و این را القا می‌كند كه تفاوت ما با آنها تفاوت جهنم تا بهشت است، می‌پردازد» و شاید این برنامه از همان ابتدا بنا را بر تخریب این حسرت‌های قدیمی گذاشته است و می‌خواهد غرب را به عریانی برای مخاطب ایرانی نمایش دهد. 
با این حال می‌توان گفت اورست در همین 
چند قست ابتدایی توانسته موفق ظاهر شود، هرچند هنوز به دلیل نبود تبلیغات آنچنانی و حتی پخش‌نشدن تیزرهای تبلیغاتی از برنامه، مخاطبان چندانی از پخش آن اطلاعی ندارند. اما برنامه می‌تواند مخاطب تصادفی تلویزیون را از اولین ثانیه‌های پخش درگیر خود كند. 
تیتراژ اولیه برنامه، بخش ها، گفت‌وگوهای متنوع و پخش پویانمایی‌های كوتاه همه ظرفیت‌هایی است كه كمك می‌كند مخاطب برنامه را از ابتدا تا انتها دنبال كند. نكته‌ای كه یكی از نقاط قوت برنامه است و تقریبا هر برنامه تلویزیونی كه از چهره‌های مشهور بی‌بهره باشد كمتر ظرفیتی برای دیده شدن و جذب مخاطب دارد. 
اورست كاری از گروه اجتماعی شبكه سه سیما به تهیه‌كنندگی شهاب‌الدین كا‌گنج  است كه چهارشنبه‌ها ساعت 22 و 30 دقیقه روی آنتن شبكه سه قرار می‌گیرد و باز پخش آن جمعه‌ها ساعت 
13و 20 دقیقه خواهد بود.