تنبلی فرزندان، ممكن است با عدم خواب با كیفیت و كافی روزانه همراه باشد. دلیل این موضوع نیز تمایل آنها برای دیر خوابیدن و به تبع آن دیر بیدار شدن است كه باعث برهم خوردن چرخه طبیعی خواب می‌شود. ضعف اعتماد به نفس نیز می‌تواند به صورت تنبلی در كودك بروز پیدا كند. برای مثال، كودكی كه خجالتی است و توان حضور در جمع را ندارد، ممكن است برای مراجعه به مغازه سركوچه و خرید صبحانه مشكل داشته باشد. وجود مشكل بدنی و ضعف جسمانی هم می‌تواند تنبلی را نشان دهد؛ البته در بسیاری اوقات، انتظارات بیش از حد والدین كودك را دچار مساله تنبلی می‌كند، چون كودك توانایی رسیدن به این توقعات را در خود نمی‌بیند دچار دلزدگی و تنبلی می‌شود. یكی دیگر از علل تنبلی كودكان وجود مشكلات و اختلافات خانوادگی است؛ چون این كودكان به دلیل تنش‌هایی كه به آنها وارد می‌شود و نگرانی‌هایی كه دارند دچار این مشكل می‌شوند یا خود به نشانه اعتراض از این راه برای تنبیه والدین استفاده می‌كنند. همچنین شكست‌های كودك و نبود تجربه موفقیت‌آمیز، اعتماد به نفس كودكان را پایین می‌آورد و توانایی و انگیزه انجام كارها را از آنها می‌گیرد. 
از مهم‌ترین نشانه‌های تنبلی در كودكان رها كردن و نصفه انجام دادن كارهاست، چون انگیزه‌ای برای به اتمام رساندن كار را ندارند و اعتماد به‌نفس انجام آن را در خود نمی‌بینند. خیلی از این كودكان، به‌خاطر غفلت والدین منظم بودن را یاد نگرفته‌اند. نداشتن شوق و تلاش برای انجام كارها و حل مشكلات شخصی، یكی دیگر از نشانه‌های تنبلی كودكان است.
بچه‌های تنبل در مدرسه برای انجام تكالیف داوطلب نمی‌شوند. تلاشی هم برای فعالیت‌های فوق‌برنامه نمی‌كنند و میزان ساعت خواب و استراحت زیادی هم نسبت به سایر دانش‌آموزان دارند. این بچه‌ها برای انجام ندادن كارهای روزانه و فعالیت‌های كلاسی مدام بهانه می‌آورند و عمداً به فعالیت‌های ورزشی عادت ندارند. كودكان تنبل، كودكانی با دقت و تمركز پایین هستند و همیشه در انجام كارها از دیگران كمك می‌گیرند.