شاد از موفقیتهای دیگران
یكی از ویژگیهای افراد در زندگی و در تعامل با دیگران این است كه بتوانند این ارتباط را حفظ و تقویت كنند كه در این راه مولفههای مختلفی تاثیرگذار هستند. از جمله این مولفهها این است كه از موفقیت دیگران خوشحال شویم. این نوع رفتار در قبال موفقیتهای دیگران سبب خواهد شد دیگران از ارتباط با ما احساس خوبی داشته باشند و برای حفظ و تقویت این ارتباط انسانی بكوشند، چراكه معمولا مردم در مقابل كسانی كه رفتار حسادت گونه دارند حتی اگر از نزدیكترین كسان ما هم باشند، احساس خوبی ندارند. خاطرم هست یكی از دوستان وقتی موضوع حسادت در گفتوگوها مطرح میشد، مثالی میزد كه برایم جالب بوده و هست. او میگفت قدرتمندی به یكی گفته هر چه بخواهید به شما میدهم، هر كاری بخواهید برای شما انجام میدهم به شرط آن كه دو برابرش را به برادرت بدهم یا برای او انجام دهم، فرد حسود بدون هیچگونه تاملی گفته «كه یك چشم من را كور كنید.»
فكر میكنم این مثال دوست من گویای همه چیز در مورد حسادت هست. وقتی برای دیگران آرزو میكنیم كه بهترین نعمتها و شرایط را داشته باشد یا وقتی كه عكس این را برای آنان میخواهیم، طبیعتا در نوع روابط ما تاثیر یكسان نخواهد داشت. بسیاری از ما این جمله را بارها و بارها شنیدهایم كه «حسود هرگز، نیاسود» كه نشاندهنده این است فردی كه نسبت به موفقیت دیگران حسادت میكند خود بیش از همه آرامش خود را از دست میدهد. به قول شاعر: حسد بر بخشش دادار بردن/ ندارد حاصلی جز خوار مردن/ حسد هر جا كه آتش بر فروزد/ هم اول صاحب خود را بسوزد.
تاملی در قرآن كریم نشان میدهد چقدر این موضوع مورد توجه بوده است. خداوند در سوره حشر میفرماید: پروردگارا ما و برادرانمان را كه در ایمان به ما پیشی گرفتند بیامرز و در دلهایمان كینه و حسدی نسبت به مومنان قرار مده. نباید انتظار داشته باشیم وقتی نسبت به موفقیتهای فرد در هر زمینهای حسادت میكنیم طرف مقابل برای حفظ روابطمان بكوشد، بلكه این نوع رفتار ما موجب خواهد شد محبت بین ما كم شود. این موفقیتها میتواند در مدرسه و دانشگاه باشد یا خانه، محیطكار یا فعالیتهای ورزشی، هنری، مذهبی و... فردی كه در مقابل موفقیتهای اطرافیان خود خوشحال نمیشود، دوستان خود را از دست میدهد. حتی به جای این كه انرژی و توان خود را برای موفقیت خود به كار گیرد با حسادت این توان را از خود دور میكند یا در جای دیگری برای تخریب دیگران استفاده میكند. فراموش نشود هر یك از ما ظرفیتهایی داریم كه الزاما نسبت به كسانی كه با آنها در ارتباط هستیم یكسان نیست و این شاید ذات خلقت باشد كه هیچ دو انسانی كاملا مثل هم نیستند. با حسادت و تنگنظری فقط خودمان را از دیگران دور میكنیم.




