سارا شقاقی، روانشناس در این باره می‌گوید: معمولاً زن و شوهری كه تصمیم می‌گیرند از هم جدا شوند، بارها و بارها با یكدیگر جر و بحث كرده اند و چون بعد از هر دعوا یا قهر و آشتی نتوانسته اند یك راه حل مناسب برای مشكل خودشان پیدا كنند، فكر می‌كنند كه زندگی مشترك غیرممكن و بی فایده است. 
گاهی اوقات نیز بعضی از دعواها در زندگی مشترك باعث می‌شود كه زن و شوهر با هم لجبازی كنند. همین لجبازی آنها را به مرحله طلاق هم می‌رساند. در این پرونده هم ما با لجبازی زوج جوان
 رو به رو هستیم. در واقع لجبازی یكی از رفتارهای ناسازگارانه است كه می‌تواند زندگی مشترك را نابود كند. لجبازی یعنی پافشاری روی نظرات و عقیده‌های خود و مخالفت با نظرات و عقیده‌های طرف مقابل كه این مخالفت گاهی آگاهانه و گاهی ناآگاهانه است. لجبازی یك نوع رفتار و واكنش نامطلوب است كه به صورت‌های مختلف خود را نشان می‌دهد. اگر زن و شوهر به لجبازی دچار شده و آن را ادامه دهند، گاهی ممكن است با دستان خود زندگی مشتركشان را از بین ببرند. 
در این پرونده لجبازی زوج زندگی‌‌شان را به میدان جنگی تبدیل كرده كه هر كدام تلاش كرده بازنده آن نباشد و حرف خود را به كرسی بنشاند. درست است كه ریشه این دعوا یك شوخی بوده اما ریشه آن در فكر و ذهن زوج جوان بوده و نتوانسته این موضوع را در ذهنش هضم كند كه زندگی صحنه گذشت است نه جنگ و جدل.