چه توصیه بجا و بهنگامی؛ مقام معظم رهبری به راز و نیاز به‌ویژه با نیایش هفتم صحیفه كامله یا من تحل به العقد المكاره سفارش كرده‌اند. نخست پیش‌درآمدی را بخوانید كه وصف ظاهر است سپس...
انگار در شرایطی آخرزمانی به سر می‌بریم. وجودمان را اضطراب و هراس‌های نگران‌كننده و آسیب‌زا پُر كرده و به قول نظریه‌پرداز نامی پسامدرن زیگمونت باومن تصور سعادت و خوشبختی از پیش رو از آینده نزدیك به گذشته نقل مكان كرده! و باز به قول این جامعه‌شناس لهستانی حرص خرید و افزایش تقاضا احساس امنیت‌مان را گرفته! این احساس با آمدن نوروزی كه ظاهرا قرار نیست ایرانگردی كنیم و فامیل‌ها را بازببینیم تلخكامی‌مان را افزون می‌كند زیرا اگر هم جرأت كنیم و راهی جایی شویم به قول برتولت برشت به عنوان حاملان فاجعه و قاصدانش (كرونا) مورد خشم قرار می‌گیریم و هیچ نگاهی و روی بازی نمی‌نوازدمان! اما همه این نیست!
 در این شرایط كه خانه‌نشینی، احتیاط و پرهیز سفارش می‌شود داشته‌ها و سازمان‌ها و منابعی كه محل رجوع‌مان اند برای ثابت نگهداشتن ضربان زندگی، برنامه‌هایی كه در كوتاه مدت توانسته آرامشی به روح و روان جامعه تزریق كند انگار طرح و چشم‌انداز بلندمدتی ندارند و نمی‌توانند در این زمینه هم موفق باشند بنابراین افراد مجبور به یافتن مسیرهای دیگری برای سازمان دادنِ زندگی‌شان هستند خودمان مجبوریم كاری كنیم بل كه به كمك آن، مفاهیمی‌ چون انتقال و پیشرفت به صورت هدفمند در كار و بارمان تجلی پیدا كند. در این شرایط كه فعالیت‌هایمان منفك‌شده و جدا از هم است، نیازمند انعطاف‌پذیری بیشتری هستیم باید بتوانیم خودمان را تطبیق دهیم و به صورت مداوم، آماده باشیم و به تعهدات و وفاداری‌ها بی‌تفاوت نباشیم اما ما كه در موقعیت سیال اینچنینی (بنا به نگره باومن) باور داریم كه تنها نیستیم باورما كه فوكویاما آن را دو بال شیعه وصف كرده (برای كنشگری و درجانزدن و جوش و خروش و فراروی از هر بحران و پیشامد برای تپیدن و كوشیدن) یكیش انتظار و باور به امام حاضر و ناظر و زنده است باور ما می‌گوید (قرآن) خداوند هیچ گاه اولیایش را و نیز كسانی را كه دم از خدادوستی می‌زنند بی آزمون و آزمایش رها نمی‌سازد و نمی‌پذیرد! باور ما می‌گوید در چنین شرایطی بهترین كار (علاوه بر رعایت همه اصول احتیاطی و آنچه بایسته خرد جمعی است و عقل به آن امر می‌كند) همانا پناه بردن به یگانه نیروی برتر جهان است كه فیض دایمش از یگانه آینه تجلی‌اش یعنی امام زنده (عج) به هستی می‌تابد.
 ای آن‌كه گره‌های كور ناگواری‌ها را تنها اوست كه می‌گشاید ای آن‌كه پیشامد دشواری‌ها را تنها اوست كه ناكارآمد می‌نماید...
* تیتر برگرفته از شعر نظامی گنجوی