به غذایت نگاه كن!
حسام آبنوس / دبیر قفسه
اگر این یادداشت را پیش از این‌كه باقی مطالب این شماره را بخوانید دارید می‌خوانید، باید بگویم كه قرار است در این شماره سراغ آشپزی و كتاب‌های موجود در این زمینه برویم، ولی اگر رفته‌اید باقی مطالب را خوانده‌اید و حالا سراغ این یادداشت كوتاه آمده‌اید باید بگویم دیدیم حالا كه نزدیك نوروز است و احتمالا به خاطر ویروس كرونا بازار دید و بازدید چندان داغ نباشد و اغلب به همین علت در خانه بنشینند، حتی در این شرایط توصیه شده از غذایی كه بیرون از منزل طبخ می‌شود هم تا حد امكان استفاده نشود، به همین خاطر خواستیم كتاب‌هایی توصیه كنیم كه اگر حوصله كتاب خواندن و فیلم تماشا كردن و گردش در شبكه‌های اجتماعی را نداشتید بتوانید با كمك آنها تجربه تازه‌ای در پخت غذا در منزل برای خودتان ایجاد كنید.
در واقع گفتیم حالا كه خانه‌نشینی به فرهنگ این روزهای طیف زیادی از خانواده‌ها به خصوص كودكان و نوجوانان تبدیل شده شاید بتوان با غذاهای رنگارنگ و متفاوت آنها را سر ذوق آورد تا این روزها برایشان راحت‌تر سپری شود. به همین خاطر در این شماره مقداری درباره كتاب‌های آشپزی یا تجربه‌های افراد از كتب آشپزی حرف زده‌ایم.
در همین افكار بودم كه ناگهان یاد قصه و آیه‌ای از سوره بقره افتادم، آنجا كه «پیامبری از بنی‌اسرائیل از روستایی ویران عبور می‌كند و با خویش نجوا می‌كرد چطور می‌شود اهالی این روستا بعد از گذر سال‌ها برخیزند و دوباره زنده شوند؟ در همین افكار برای استراحت توقف می‌كند و به خواب می‌رود، ولی در واقع مرگ او را در برگرفته و هنگامی كه از خواب مرگ برخاست خداوند از او پرسید چقدر درنگ كردی؟ او گفت یك روز یا بخشی از یك روز! كه خداوند فرمود تو صد سال خوابیدی و به او فرمان داد به غذایش نگاه كند كه بعد از گذر این همه سال چطور تازه مانده در حالی كه از مركبش چیزی جز استخوان باقی نمانده بود!» این قسمت از آیه كه خداوند غذای فاسد نشده را به عنوان نشانه‌ای از نشانه‌های قدرتش نشان می‌دهد برایم برجسته شد كه پروردگار در غذا آن هم بعد از این همه سال چه نشانه‌ای قرار داده است و می‌خواهد بندگان را متوجه چه چیزی كند؟ هرچند اولین توجه و درنگ همان قدرت خداوند بر امور است ولی «به غذایت نگاه كن» حتما پیام‌های دیگری هم دارد!
خداوند در قرآن كریم از خوردنی‌های مختلف حرف زده، از عدس و سیر و خیار تا پرنده كباب شده كه شاید می‌خواهد میزان اهمیت و مرتبه خوراك و دقت در انتخاب آنها را به بندگان خود گوشزد كند. غذایی كه هم سلامت ظاهر و هم سلامت باطن آن در سنت اسلامی بارها به آن توصیه شده و مهم است كه جدی گرفته شود!
در واقع گفتیم حالا كه خانه‌نشینی به فرهنگ این روزهای طیف زیادی از خانواده‌ها به خصوص كودكان و نوجوانان تبدیل شده شاید بتوان با غذاهای رنگارنگ و متفاوت آنها را سر ذوق آورد تا این روزها برایشان راحت‌تر سپری شود. به همین خاطر در این شماره مقداری درباره كتاب‌های آشپزی یا تجربه‌های افراد از كتب آشپزی حرف زده‌ایم.
در همین افكار بودم كه ناگهان یاد قصه و آیه‌ای از سوره بقره افتادم، آنجا كه «پیامبری از بنی‌اسرائیل از روستایی ویران عبور می‌كند و با خویش نجوا می‌كرد چطور می‌شود اهالی این روستا بعد از گذر سال‌ها برخیزند و دوباره زنده شوند؟ در همین افكار برای استراحت توقف می‌كند و به خواب می‌رود، ولی در واقع مرگ او را در برگرفته و هنگامی كه از خواب مرگ برخاست خداوند از او پرسید چقدر درنگ كردی؟ او گفت یك روز یا بخشی از یك روز! كه خداوند فرمود تو صد سال خوابیدی و به او فرمان داد به غذایش نگاه كند كه بعد از گذر این همه سال چطور تازه مانده در حالی كه از مركبش چیزی جز استخوان باقی نمانده بود!» این قسمت از آیه كه خداوند غذای فاسد نشده را به عنوان نشانه‌ای از نشانه‌های قدرتش نشان می‌دهد برایم برجسته شد كه پروردگار در غذا آن هم بعد از این همه سال چه نشانه‌ای قرار داده است و می‌خواهد بندگان را متوجه چه چیزی كند؟ هرچند اولین توجه و درنگ همان قدرت خداوند بر امور است ولی «به غذایت نگاه كن» حتما پیام‌های دیگری هم دارد!
خداوند در قرآن كریم از خوردنی‌های مختلف حرف زده، از عدس و سیر و خیار تا پرنده كباب شده كه شاید می‌خواهد میزان اهمیت و مرتبه خوراك و دقت در انتخاب آنها را به بندگان خود گوشزد كند. غذایی كه هم سلامت ظاهر و هم سلامت باطن آن در سنت اسلامی بارها به آن توصیه شده و مهم است كه جدی گرفته شود!
