رسالت «قطره چكانی خبر» در نشت اطلاعات به صورت اندك به جای سانسور و در عوض به دست آوردن یا حفظ اعتماد عمومی است.
كار دیگری كه قطره چكانی خبر می‌كند، خبر را ذره ذره به مخاطب می‌رساند و به اصطلاح آنقدر كار خبررسانی را كش می‌دهد كه دیگر ارزش خبری خود را از دست می‌دهد تا با گذر زمان یا موج خبری جدید، خبر به حاشیه برود و از ارزش خبری‌اش كاسته شود. نمونه این خبر حمله موشكی ایران به پایگاه عین الاسد در آمریكاست. در این حمله كه طبق گفته خود سربازان آمریكایی خسارات زیادی به این پایگاه نظامی وارد شد و حتی تخمین زده می‌شود بالغ بر ۸۰ نفر در این حمله كشته شده اند؛ اما رسانه‌های آمریكایی و سی‌ان‌ان چگونه آن را مخابره كردند؟ اول به كلی آن را نفی كردند. پس از چند روز به تعداد اندكی سرباز كه ضربه ملایم مغزی شده بودند، اشاره كردند و روز به روز تعداد این ضربه مغزی‌ها را بیشتر كردند! و هنوز زیر بار كشته شدن سربازهای خود نرفته‌اند. در اینجا قطره چكانی خبر باعث شده عطش به دانستن
كم و كیف خبر با گفتن قسمت كمی از آن تا حدی برطرف شود و قسمت‌های مهم‌تر آن بعدا وقتی جامعه از حالت تنش خارج شد، گفته شود. همین اتفاق دقیقا درباره ویروس كرونا هم رخ داده است. كافی است نگاهی به سرخط اخبار ایران و جهان نگاهی بیندازید. ۹۰درصد اخبار اخیر بی‌بی‌سی فارسی مربوط به اخبار كرونا در ایران است. اخباری كه با بزرگ كردن ابعاد كرونا و با ناامیدی از شرایط مقابله با آن می‌گوید. از ایرانی‌هایی می‌گوید كه كرونا را با خود به كشورهای دیگر برده اند و عامل انتشار آن شده‌اند. اینها را بگذارید كنار یك خبر كوتاه خنثی از زبان مقامات بهداشتی آمریكا با تیتر همه‌گیری كرونا در آمریكا؛ مساله زمان شیوع است نه احتمال شیوع كه تلویحا می‌گوید كرونا اجتناب‌ناپذیر است و دولت آمریكا نمی‌تواند نقشی در آمدن یا نیامدنش داشته باشد! حالا چطور باید متوجه این بازی‌های رسانه‌ای شویم و از روح و روان خود در برابر آن محافظت كنیم. سؤالی است كه در شماره بعد تلاش می‌كنیم به جواب آن برسیم.