در حال حاضر بایكونور مجموعه تحقیق و توسعه قدرتمندی به مساحت تقریبی 7000كیلومتر مربع است. بیش از 70 سكوی پرتاب این پایگاه، محل‌هایی هستند برای آزمایش‌های موشكی، همچنین فرستادن پرتابگرهای مختلف از پروتون گرفته تا سایوز و زنیت و تسیكلون و... .
در پایگاه فضایی، امور سوار كردن (مونتاژ)، آزمایش و پرتاب موشك حمل كننده سفینه و آخرین مراحل آمادگی قبل از پرواز فضا‌نوردان انجام می‌پذیرد.
محل زندگی موقت فضا‌نوردان در روزهای قبل از پرتاب در فاصله چند كیلومتری از مواضع مراقبت فنی و پرتاب قرار دارد كه در آن مجتمعی برای آموزش فضا‌نوردان (كلاس‌های ویژه سرنشینان برای آمادگی فنی و علمی، سالن و میدان‌های ورزشی، استخرهای ویژه، كارگاه‌های آمادگی قبل از پرواز فضا‌نوردان، مركز پزشكی) همچنین پژوهشگاه علمی و فنی برای آموزش و آماده‌سازی پرسنل فنی و علمی پایگاه، امكانات زندگی برای كارمندان پایگاه و خانواده آنان از قبیل مدرسه، باشگاه‌های هنری، فرهنگی و...، ورزشگاه، مركز تلویزیونی، فروشگاه، كتابخانه و دیگر امكانات مورد نیاز در این پایگاه وجود دارد.
پایگاه پرتاب‌های فضایی از طریق خط هوایی، جاده و راه‌آهن با روسیه ارتباط دارد.
مجتمع پرتاب، متشكل از تجهیزات زیر است:
وسایل حمل و نقل و نصب موشك
مجموعه پرتاب (بازو و محكم ‌كننده‌ها، خطوط‌سوخت‌رسانی و پایه‌های مربوط به آن)
وسایل مراقبت و بررسی
تانكرهای سوخت‌رسانی، مخازن سوخت و مواد اكسیدكننده
علاوه بر این، سامانه‌های آماده ساختن موشك برای پرتاب، سنگر فرماندهی پرتاب - كه با خطوط ارتباط با تمام بخش‌های عملیاتی پایگاه بایكونور و محل‌های دیدبانی، فرماندهی و محاسبه و با مركز كنترل پرواز ارتباط دارد - نیز در این محدوده است.
بعد از فروپاشی شوروی، دولت قزاقستان، این پایگاه را به روسیه اجاره داد. قراردادی كه بعدا تا سال 1429/ 2050 میلادی تمدید شده است. روسیه سالانه مبلغ ۱۱۵ میلیون دلار بابت اجاره پایگاه فضایی بایكونور به قزاقستان می‌پردازد و مدیریت این پایگاه را آژانس فضایی روسیه به‌ عهده دارد.