حتما شنیده‌اید كه می‌گویند اسم هر شیء یا هر كس، معرف محتوا یا شخصیت آن یا اوست؟ این عقیده تا جایی پیش‌رفته كه بسیاری از منجمان و روان‌شناسان حتی بر این نظرند كه اسم اشیا یا افراد به مرور زمان، بر ماهیت محتوا یا شخصیت آنها اثر مثبت یا منفی می‌گذارد. این مسأله‌ای است كه اگر به آن قبلا فكر كرده باشید قطعا الان در حال تكان دادن سرتان هستید به نشانه تایید. 
این مثال را می‌زنم برای آنها كه خیلی موافق این مسأله نیستند. خود شما بله! خود شما كه مخالف این قضیه هستید تا به حال چند بار شده كه از روی اسم كتاب‌ها آنها را انتخاب كرده باشید؟ و تا به‌حال چنددرصد انتخاب‌هایتان اشتباه از آب در آمده است؟ قطعا اسم خوب برای كتاب انتخاب كردن توسط نویسنده، یكی از عواملی است كه در خرید و اقبال عمومی از آن بسیار مؤثر و با اهمیت است. 
موضوع اسم برای كتاب‌های داستانی مثل رمز جدول عمل می‌كند ولی برعكس؛ یعنی چی؟ الان خدمت‌تان عارض می‌شوم. كتاب‌های داستانی اسم‌های متفاوتی دارند مثل كتاب «دختری كه اسمش را دوست نداشت»، «ته خیار»، «پسری كه دور دنیا را ركاب زد»، «ماهی سیاه كوچولو»، «بچه‌های راه‌آهن» و یك عالم اسم دیگر كه هر كدامشان مثل اسم رمزی هستند كه از جدول در می‌آید و حالا ما باید برویم جدول را با این اسم رمز حل كنیم. یعنی كتاب را با هوشیاری تمام بخوانیم تا متوجه شویم چرا اسم این داستان شده است «ته خیار»؟ و خیلی وقت‌ها هم موفق می‌شویم و بالاخره رمز كتاب را در لابه‌لای كلمات داستان پیدا می‌كنیم. دقیقا مثل همین كتاب «هویج بستنی» كه آقای فرهاد حسن‌زاده نوشته است. اول از همه كه حسابی دهان آدم آب می‌افتد از اسم كتاب و اگر كتابخوان باشید حتما دهان روحتان هم برای خریدش آب می‌افتد. كتاب هویج بستنی شامل ده داستان كوتاه، با شخصیت نوجوان است كه ماجراهای آن از دیدن فیلم ترسناك هست تا درست كردن اشتباهی كولر همسایه، نوشتن نامه به بابالنگ‌دراز و به دام انداختن سارقان حرفه‌ای توسط قهرمانان نوجوان داستانِ «دوست كیلویی چند؟»
 شخصیت‌های اول داستان‌های این كتاب هم دخترند و هم پسر؛ پس با خیال راحت و بدون دیدگاه دختری پسری می‌توانید این كتاب را تهیه كنید و بخوانیدش. 
البته راستش را بخواهید هر چقدر كتاب را زیر و رو كردیم متوجه ارتباط بین طرح روی جلد كه چند جفت كفش منتظر پشت یك در هستند با اسم كتاب یعنی هویج بستنی نشدیم. ضمن این‌كه در خود كتاب هم با این‌كه برای رده سنی نوجوان نوشته شده هیچ طرح خاصی مربوط به داستان‌ها و مجهز كردن كتاب به تصویرهای مرتبط با داستان‌ها وجود ندارد. 
اما عنوان ده داستان هویج بستنی از این قرارند: فیلم ترسناك، تعطیلات نوروزی در فرانسه و حومه، فقرا و رفقا و چند تا چیز كوچولو، برق حقیقت، بابا لنگ دراز عزیزم، اشرف مخلوقات در قبرستان دیجیتالی، حافظ آنلاین، مشترك مورد نظر غش كرده است، دوست كیلویی چند و هویج بستنی. 
رده سنی داستان‌های این كتاب رده سنی «هـ» است؛ یعنی نوجوانان دوازده تا پانزده سال. این كتاب‌ها، كمك بسیار بزرگی به نوجوانان در این سنین می‌كنند، زیرا از تمركز آنها در مسائل محدود و بی‌اهمیت جلوگیری می‌كند و مسیر درست دیدن، درست اندیشیدن و درست احساس كردن را به آنها نشان می‌دهد. در واقع به بلوغ فكری‌شان كمك می‌كند تا با خواندن داستان واقعی زندگی مردم، صفات واقعی انسان را بشناسند. هویج بستنی كتابی مثل مجموعه كتاب‌های «ماجراهای من و بقیه» است كه داستان‌های واقعی زندگی نوجوانان را به تصویر كلمات كشانده است. آنها را در بطن زندگی‌های واقعی به دور از خیالپردازی نشان می‌دهد و همین باعث می‌شود نوجوان مخاطب با داستان‌های كتاب ارتباط گرفته و با همذات‌پنداری بین خود و شخصیت‌های داستان خوانش كتاب برایش روندی طبیعی داشته باشد. البته نمك طنازانه داستان‌ها را نیز باید جزو  ویژگی‌های مثبت این داستان‌ها در نظر بگیریم.
در ادامه قسمت‌هایی از كتاب را با هم می‌خوانیم: 
«بابا لنگ دراز عزیزم، سلام!
یك وقت فكر نكنی كه من جودی ابوت هستم. نخیر من پگی هستم. البته اسمم پگاه است، ولی دوستانم پگی صدایم می‌كنند. می‌خواستم كمی درددل كنم، مخم سبك شود. من كتاب شما را همین چند روز پیش خواندم. البته آن اوایل كه سوادم كم بود، یك بار كتاب شما را دیدم و فكر كردم اسم كتاب بابا لُنگ دراز است. لابد می‌گویی لُنگ دیگر چیست؟ در فرهنگ ما ایرانی‌ها لُنگ قبلاها كار حوله را می‌كرد، ولی حالا بیشتر برای تمیز كردن شیشه ماشین به كار می‌رود. حالا كاری به این كارها نداریم. 
من دسته گلی به آب داده‌ام كه دوست دارم مثل جودی ابوت برایت بنویسم. یك وقت فكر نكنی كسی را ضایع كرده‌ام، یا سر امتحان‌های سخت از تكنیك تقلب استفاده كرده‌ام. نه، این كارها برای من 
افت دارد.»