زخم یك آسیب فیزیكی به ساختار طبیعی پوست بدن است و می‌تواند سطحی یا عمیق باشد. بسیاری از افراد، به‌ویژه خانم‌ها نگران آثار باقی مانده از جای زخم خود هستند كه خوشبختانه لیزردرمانی كم‌توان یا سرد كه از سال 1362/ ۱۹۸۳ در عرصه پزشكی ظهور پیدا كرد، راهكار موثری برای ترمیم زخم ارائه كرده است. لیزردرمانی از روش‌هایی است كه تاییدیه سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA)  را دارد و عارضه‌ای برای آن گزارش نشده است.
امروزه علاوه‌بر داروهای موثر در ترمیم زخم‌ها از درمان‌های مكمل مانند اولتراسوند درمانی، الكترومگنتیك درمانی و فناوری نوین لیزردرمانی (نوردرمانی) برای سرعت‌ بخشیدن به ترمیم انواع زخم استفاده می‌شود. لیزردرمانی در سطح جهانی به عنوان یك فناوری نوین و روشی غیرجراحی و غیردارویی و مكمل در ترمیم انواع زخم‌ها در پزشكی به‌كار می‌رود.
لیزردرمانی سرد، بدون ایجاد حرارت و تهاجم با استفاده از نور قرمز و مادون قرمز نزدیك و تاثیر بر مراحل زیستی سلولی موجب ترمیم و بازسازی نسج آسیب‌دیده می‌شود. میزان نور لیزر مورد نیاز برای درمان، موثر بر روند ترمیم زخم بوده و توسط لیزر درمانگر مشخص می‌شود.
زخم‌ها به دو دسته حاد و مزمن تقسیم می‌شوند. زخم‌های مزمن بیشتر از شش هفته طول می‌كشند و در این زخم‌ها به دلیل عدم خونرسانی مناسب به بافت آسیب‌دیده، تاخیر التیام نسجی وجود دارد. زخم‌های مزمن در اثر فشار مانند زخم بستر یا مشكلات عروقی و دیابت ایجاد می‌شوند.
لیزردرمانی در زخم‌های حاد و مزمن، زخم‌های ناشی از تصادفات، زخم‌های جراحی و زخم‌های ناشی از بیماری‌های عروقی و دیابت به‌كار می‌رود.
لیزردرمانی ترمیم طبیعی سلول را تقویت می‌كند و ساخت كلاژن و پروتئین لازم برای ترمیم زخم را بالا می‌برد. لیزردرمانی‌ موجب كاهش درد، كاهش التهاب و تورم و بهبود عفونت در زخم خواهد شد و در زخم‌های سطحی و عمقی به‌كار می‌رود.
 تعداد جلسات لیزردرمانی مورد نیاز در زخم‌های حاد و مزمن بین پنج تا ده جلسه است. این شیوه درمانی سریع انجام می‌شود به‌طوری كه هر جلسه لیزردرمانی حدود ده دقیقه طول می‌كشد.
البته از عوارض زخم‌های مزمن می‌توان به عفونت، از دست‌ دادن مایعات بدن و ناتوانی در اثر تغییر شكل محل آسیب‌دیده
اشاره كرد.