چاپگرهای سه‌بعدی، مثل هر وسیله ساخت‌وساز دیگری نیاز به مواد اولیه دارند. در حال حاضر برای تهیه مواد اولیه قابل‌چاپ که بتوان در چاپگرها استفاده کرد، هزینه زیادی صرف می‌شود و قیمت بالایی هم دارند. چاپگرهای سه‌بعدی، پلاستیک، فلز و سرامیک را می‌توانند چاپ کنند. البته هرکدام از این مواد با روش مخصوص به خود و با دستگاه ویژه‌ای چاپ می‌شود. خیلی از افرادی که چاپگر سه‌بعدی دارند، باید برای ساخت‌وساز وسایل، مواد اولیه بخرند و هزینه بپردازند. از چند سال پیش تحقیقاتی در زمینه استفاده از مواد بازیافتی به‌عنوان مواد ورودی چاپگرهای سه‌بعدی شروع‌شده است. به‌عنوان‌مثال گروهی از محققان با استفاده از پلاستیک‌های بازیافتی و چاپگرهای پلیمری اف‌دی‌ام موفق شدند صندلی‌های بزرگ برای پارک‌های شهر درست کنند. تصور کنید در آینده اگر از پلاستیک‌های سطل زباله هر پارکی برای آن پارک بتوان میز و صندلی تهیه کرد، چقدر محیط زیست‌مان زیبا و جذاب می‌شود.
اما نکته جالب مطلب امروز ما راجع به یک شرکت اتریشی است که توانسته با استفاده از دانه کرچک عینک چاپ کند. چطور؟
شرکت خانوادگی Rolf Spectacles از سال 1386/ ۲۰۰۷ کسب‌وکار خانوادگی خود را با ساخت قاب عینک‌های چوبی از ضایعات وسایلی مثل میزهای کافی‌شاپ و وسایلی از این قبیل شروع کردند. دو سال بعد دو نفر دیگر از اعضای خانواده نیز به این جمع اضافه شدند و در سال ۲۰۱۹ تعداد افراد شاغل در این شرکت به ۳۹ نفر رسیده است. درحالی‌که این شرکت به تولید قاب عینک‌های چوبی بسیار معروف شده ، عینک‌هایی از جنس فلز تیتانیوم و سنگ نیز می‌سازد. قاب عینک‌های رولف بدون پیچ است و این یعنی نگهداری و تعمیر خاصی ندارند. چطور این اتفاق می‌افتد؟ جواب این است که همزمان با ساخت هر قاب عینک شیشه هم در حین چاپ کار گذاشته می‌شود. این‌کار باعث کاهش هزینه‌های مونتاژ، قطعات یدکی و نیروی انسانی می‌شود. به‌تازگی این شرکت از دانه کرچک پودر شده و آب یک ماده قابل‌چاپ ساخته است. این ماده طبیعی منعطف و سازگار باپوست انسان است. این گیاه ارزش غذایی ندارد و در نواحی که نسبتا خشک که جنگلی نمی‌روید، می‌تواند رشد کند. همچنین رشد و تکثیر این گیاه نیاز به مراقبت خاصی ندارد و به‌راحتی می‌توان آن را تکثیر کرد.یکی از نکات ویژه این عینک، نشکن بودن آن است که در آزمایش‌های متعدد ثابت‌شده و به‌راحتی با رقبای خود از جنس تیتانیوم و پلاستیک رقابت می‌کند.