اشتغال‌زایی در مناطق محروم و سیل‌زده و زلزله‌زده همیشه بخش مهمی از فعالیت‌های بنیاد برکت ستاد اجرای فرمان امام(ره) بوده‌است؛ آنقدر که سال گذشته، نزدیک به 30هزار طرح اشتغال‌زایی در این مناطق طراحی و اجرا شد. اما گستردگی مناطق محروم و نیازمند به اشتغال در برخی استان‌ها آنقدر جدی است که امروز و در آخرین ماه‌های سال 99 هم به چشم می‌آید. نیازی که جهادگران و گروه‌های مردم‌نهاد هم برای رفع آن به عرصه آمده‌اند. در میان همه این رفت و آمدهای بنیاد و سازمان و آدم‌ها، طرح‌هایی پیشنهاد شده‌است که برخی امروز به نتیجه رسیده و برخی هم در همان مراحل اولیه رد شده‌است. طبیعتا اولین مساله این است که طرح از لحاظ اقتصادی توجیه‌پذیر باشد که اگر چنین نباشد، اشتغال پایدار مورد نظر طراح، محقق نخواهد شد و ممکن است فعالیت بعد از مدتی متوقف شود و افراد شاغل در آن، دوباره بیکار شوند. کارشناسان اقتصادی و کارآفرینی در این‌باره معتقدند  طرح  اشتغال و کارآفرینی در منطقه‌ای خاص، باید منطبق بر مزیت‌های منطقه باشد؛ مثلا در جنوب کشور ممکن است آبزی پروری پیشنهاد تقریبا مناسبی برای منطقه‌ای ساحلی باشد و کشاورزی یا دامداری در مناطق دیگر ایده مناسبی برای شکل‌گیری برخی دیگر از مشاغل. اما در نهایت اتفاقی که باید بیفتد، محرومیت‌زدایی در مناطق محروم و توسعه‌نیافته کشور است و طبیعتا آغاز و سنگ بنای هر طرح، باید منطبق با ویژگی‌های خاص آن منطقه باشد.
در این میان، زنان مناطق محروم هم می‌توانند از فرصت‌های شغلی ایجادشده استفاده کنند و وارد بازار کار شوند. این  روند در سال‌های اخیر آنقدر بازخوردهای مثبت در سطح منطقه داشته‌است که کارآفرینان همچنان به توانمندی‌های زنان منطقه برای اشتغال‌زایی توجهی ویژه دارند. آمارها نشان می‌دهد کارآفرینی در مناطق مختلف توانسته‌است جمع زیادی از زنان کشور را به کار مشغول کند و به لحاظ اقتصادی درآمد قابل توجهی برای آنها داشته‌باشد. البته نباید فراموش کرد برخی از زنان که همسران‌شان فوت شده یا به هر دلیلی، آنها گرداننده چرخ زندگی هستند، بخش زیادی از طرح‌های کارآفرینی را به خود اختصاص داده‌اند؛ زنانی که درآمدهایی که به دست می‌آورند نه کمک خرجی برای خانواده بلکه اصل درآمدی است که تا پیش از آن نداشتند.
یکی از جهادگران مناطق روستایی می‌گوید: «اولش فکر می‌کنیم راه‌اندازی کسب و کار و شاغل شدن سرپرستان خانواده، می‌تواند وضعیت اقتصادی و  قدرت خریدشان را بالا ببرد؛ اما از یک جایی به بعد می‌بینیم بالا رفتن قدرت خرید تنها یک شوخی خنده‌دار است برای آنهایی که هر لحظه منتظرند زنگ در خانه‌شان زده شود و غذایی گرم به دست‌شان برسد. کارآفرینی در چنین مناطقی، زندگی را برایشان معنی می‌کند. این‌که کار کنند، درآمدی داشته‌باشند و بتوانند چرخ زندگی را در حدی معقول بچرخانند. فقط همین.»